Marie wie?

Ben jij al begonnen met kondoing? Ik kondo tegenwoordig heel wat af. Soms doe ik dat in de keuken en zo nu en dan zelfs op kantoor. Ook in de slaapkamer is het fijn kondoën. Bij voorkeur doe ik dat alleen en wentel me dan, na intieme en invoelende acties, in de euforie van een ‘spark of joy’. Dat voelt heerlijk, moet ik bekennen, het smaakt zelfs naar meer. Beetje kondoën werkt verslavend vanwege het vreugdevolle en lichte gevoel in je hoofd dat je ervan krijgt.

Geen idee waar ik het over heb? Dat zou kunnen. Kondoing staat nog niet in de Dikke van Dale. Dat neemt niet weg dat Google 531.000 resultaten vindt. Als je kondoën intoetst worden dat er maar liefst 6.360.000 en voor KonMari komen daar nog eens 400.00 resultaten bij. Tel daar de miljoenen verkochte boeken wereldwijd bij op, dan kun je niet anders dan concluderen dat deze methode van Marie Kondo een ware hype is.

Vrij vertaald: KonMari is dé opruimmethode van nu. Terwijl opruimen toch een antieke vaardigheid is. Of ben ik de enige sukkel die vroeger al dagelijks de afwas en het speelgoed op moest ruimen? Ik stond er nooit bij stil dat dit nog eens een trendy activiteit en een lucratieve business zou worden.

Onze speelkamer was vroeger aan het eind van de dag regelmatig een slagveld. Want er werd volop gespeeld met poppenwagens, auto’s, Lego en Meccano. Die ruimte betreden was een gevaar voor eigen leven. Om ernstige ongelukken te voorkomen en om je spullen een volgende keer makkelijk terug te kunnen vinden, hadden we na het avondeten steevast onze opruimbeurt.

Dit was voor ons allemaal heel vanzelfsprekend. Net als zuinig zijn op wat je had. Dat gold voor je fiets, kleding en speelgoed. Je kreeg niet zomaar weer iets nieuws. En als je uit je kleding was gegroeid of als kapotte dingen niet meer gemaakt konden worden, gingen ze weg. Zo simpel als wat. Op verjaardagen en met Sinterklaas werden we verrast met nieuwe, soms nuttige, spullen. En oh, wat waren we dan blij (lees: spark joy)!

We pasten dus die antieke vaardigheid van opruimen toe zonder het KonMari sausje. En ik weet zeker dat ook mijn opa’s en oma’s al aan een soort kondoing deden. Zij noemden dat, net als mijn ouders trouwens, alleen anders. Zij hielden elk jaar een grote schoonmaak. De hele kiet ging dan leeg. Alles ging naar buiten en het hele huis werd gekuist. Daarna gingen alleen de spullen terug die nog bruikbaar waren. De rest ging weg. Daar werden geen woorden aan vuil gemaakt, laat staan bedankt voor bewezen diensten. Stel je voor dat mijn oma liefdevol zou praten tegen sokken die in de kast gefrot waren. Niet gekonmariet maar eerder van Lotje getikt!

De antieke grote schoonmaak is dus verworden tot een trend. Ik kondo, jij kondoot, wij hebben gekondood. Anno 2019 ervaren we daardoor dat gelukzalige gevoel dat onze grootouders, waarschijnlijk onbewust, beleefden na het uitvoeren van die megaklus. Zij waren zich bewust van wat ze hadden aan bezittingen en moesten hard werken om de kost te verdienen. Vol trots droegen ze hun nieuwe kleding en spullen zoals potten en pannen gingen een leven lang mee. Duurzaamheid ten top. En met een fris en opgeruimd gevoel gingen zij het voorjaar in.

Tegenwoordig zitten we er financieel warmpjes bij. Met onze overdosis aan bezittingen laten we graag zien wie we zijn en wat we kunnen. Je telt aardig mee hoor, met haute couture mode, een flitsende bolide en de nieuwste IPhone. En als je dan ook meedoet aan het hele minimalistische gedoe, stijg je extra in achting. Minimalisme lijkt een logisch gevolg op de overvloed en verspilling in de tachtiger jaren. Minimaliseren sloop er langzaam in. En sinds de laatste economische crisis van 2008 raken we allemaal enigszins besmet met deze cultuurziekte. En daar weet onze Marie handig op in te spelen.

Tijd voor een korte opfriscursus van de Konmari methode:                                            Je begint met alle spullen uit een categorie te verzamelen en op een hoop te gooien. Als je met kleding begint, haal je dus alles uit de kast(en), van zolder, de waslijn en uit de wasmand. Het wordt een ware puinhoop kan ik je verzekeren. Dan ga je sorteren en per artikel een keuze maken. Je pakt het in je handen, voelt wat het kledingstuk met je doet en je stelt jezelf de vraag: ‘Word ik hier blij van?’. De spullen die je bewaart, leg je direct op de juiste plaats en geeft ze de ruimte die ze verdienen. Dus geen truien pletten! Alles wat weg mag gaat in zakken en voordat je ze de deur uit doet bedank je de spullen voor bewezen diensten. Een diepe buiging maken mag ook. En als je het in een keer goed doet, schijn je het nooit meer te hoeven doen.

Dat laatste lijkt me stug. Want telkens als mijn kledingkast een opruimsessie heeft ondergaan, ontploft er in de regel na een aantal weken een klein bommetje. En ik heb nog geen Kondo kaboutertjes voorbij zien komen die de boel glad kwamen strijken.

Toevallig komt deze Marie uit Japan, maar die had net zo goed oer-Hollands kunnen zijn. Want dat gedegen opruimen en logischerwijs keuzes maken zit ons in het bloed. Het is alleen wat naar de achtergrond geraakt. Het ontbreekt ons aan tijd en daarnaast is er altijd iets leukers te doen.

Met ‘spark joy’ sprenkelt Marie een verfrissend sausje over het saaie maar noodzakelijke opruimen en wordt het ineens hip. Alleen dat praten tegen spullen? Daar voelen we ons niet senang bij. Wij Nederlanders blijven liever met onze minder poezelige voetjes op de grond. Spullen knuffelen en toespreken laten we maar over aan de frêle opruimgodin Marie, die het maximale uit minimalisme haalt.

Ik heb gekondood!

Claudy

Organizer Puur Structuur

Pleidooi voor de poetsvrouw (of man 😊)

Hoe bizar, via advertenties, social media en persoonlijke netwerken, niet één te vinden! Degenen die voorzien zijn willen dat graag zo houden en afschermen of ze zitten bommetje vol en kunnen er geen werkhuis meer bij hebben. Deze dames, en tegenwoordig ook heren, zijn zeer gewild maar worden met uitsterven bedreigd.

‘Wie wil er tegenwoordig nog schoonmaakster worden of zijn?’, vraagt een facilitair manager zich moedeloos af. Klinkt misschien niet zo sexy, maar echte goede schoonmakers zijn goud waard. Hoe fijn is het als je na een dag hard werken thuiskomt en de boel aan kant is zodat jij je alleen hoeft te bekommeren om het eten en de verzorging van de kinderen? Of omdat je alle tijd nodig hebt om een beetje bij te komen van alle stress en ellende die je de hele dag over je heen hebt gekregen?

Thuiskomen in een opgeruimd huis is fijn, in een opgeruimd én schoon huis thuiskomen is echt het walhalla. En met schoon bedoel ik dan ook echt schoon. Sanitair, keukenkastjes, de vloer, de hoeken, ramen en de vensterbanken. Streeploos met een frisse geur van groene zeep en schoonmaakazijn. Puur genot! En helemaal als je daarvoor de verantwoordelijkheid volledig kunt overlaten aan een vertrouwd en ervaren deskundige. Juist ja; de poetsvrouw of -man.

Op mijn vakantiebestemming in het altijd gastvrije Zeeland blijkt bovenstaand probleem nog vele malen groter. Normaliter is er sprake van zo’n 380.000 inwoners maar in de zomermaanden strijken er meer dan een miljoen toeristen, goed voor ruim 10 miljoen overnachtingen, neer in een vakantiewoning. En dan is het heel plezierig als die vakantiestek schoon en fris is. De medewerkers doen hun best maar het is bijna niet te doen. Gewoon omdat er onvoldoende schoonmakers beschikbaar zijn. Ze halen ze noodgedwongen van heinde en verre. En ja, het is seizoensarbeid. Maar hoeveel jongeren zoeken er niet naar een gepast vakantiebaantje? Paar dagen per week hard werken (een vaardigheid aanleren waar je je hele leven veel aan hebt) en daarna een paar dagen vrije tijd om op stap te gaan of te luieren op het strand. Dat kan dus, hier in Zeeland!

Ook voor dit vak geldt, laten we alsjeblieft zorgen dat er voldoende ervaren en goede poetsmannen en vrouwen blijven. Want we kunnen eenvoudigweg niet zonder. Al was het maar omdat we het zelf te druk hebben om die taken ook nog eens onder onze hoede te nemen. Alhoewel, het zou ook goed zijn als we zelf eens wat vaker de handen uit onze mouwen zouden steken op dat vlak. Maar dat lieve mensen, dat is weer een ander verhaal 😊

Zonnige groet

Claudy

Opruimen; ik daag je uit!

Voorjaarsschoonmaak

In de regel vind/vond de grote schoonmaak altijd plaats in de weken voor Pasen. Het hele huis werd binnenstebuiten gekeerd. Overbodige spullen werden weggedaan, winterspullen opgeruimd en alles ging van de kant zodat er eens goed geboend en geschrobd kon worden. Om zo op ons paasbest fris en fruitig het lentefeest te vieren. Tegenwoordig geven we niet meer zo happig toe aan die opruim- en schoonmaakwoede. Zodra de eerste zonnestralen binnen schijnen gooien we ramen en deuren wel open, nemen de stof die extra goed zichtbaar wordt voor lief, en gaan naar buiten naar terras of speelweide. Binnen aan de slag komt later wel. Maar wanneer dan?

Overgangsfase

Dus nu kom ik met mijn eieren na Pasen. Want eens moeten we toch onder de loep nemen dat de winterjassen naar zolder kunnen, de tuinmeubels weer naar buiten mogen en de wintergarderobe ingeruild mag worden voor een lente outfit. En wees eerlijk, ook jij hebt vast en zeker al wat leuke voorjaarsitems gescoord. Zo komen er stiekem meer spullen binnen dan dat er spullen uitgaan en slibt heel voorzichtig je kast, kamer of woning dicht. Ineens is het dan genoeg, je kunt niet meer goed opbergen, kasten worden een zooitje en spullen staan ronduit in de weg. Tijd om toch die opruimwoede tot uiting te laten komen.

Opruimen; ik daag je uit

Daarom start ik opnieuw met een zogenaamde opruim-challenge. Nee, niet gelijk een hele grote schoonmaak, want dan haak je wellicht af. We doen het stap voor stap. Elke dag mag er minimaal 1 en maximaal 3 stuks aan rommel weg! Ongebruikte spullen, kapotte dingen, producten over de datum, spullen die er niet meer toe doen omdat je er uitgegroeid of ze ontgroeid bent. Heus, het mag allemaal gewoon weg! In de prullenbak (graag wel sorteren op glas, plastic, papier e.d.) of naar derden. Er iemand blij meemaken geeft een extra goed gevoel en met spullen 2e hands verkopen kun je extra sparen voor bijvoorbeeld je vakantie.

50 dagen

Dus doe je mee? Laten we dit 50 dagen doen. Ik begin vandaag en jij haakt in op moment dat je door dit blog geïnspireerd raakt. Noteer je start datum en de einddatum in je (digitale) agenda plus een paar ijkmomenten. Check elke 10 dagen hoe het gaat. Lukt het of blijft het dagelijks lastig om keuzes te maken? Of merk je dat verloop van tijd het je steeds gemakkelijker af gaat en er zelfs meer dan 3 dingen de deur uit gaan. Alles is okay, zolang je maar dagelijks heel even, vijf minuten maar, aandacht geeft aan het opruimen van overbodige zooi. Op naar een lege prullenbak 🙂

Check ook de pagina op Facebook Ruimte geeft rust. Ik zal regelmatig mijn ervaringen en foto’s posten. En heb je de challenge helemaal volbracht, laat het me weten met een leuke anekdote en foto. Je wordt beloond met het boekje Ruimte geeft rust 😊!

Laat me weten als er vragen zijn.

Succes met dagelijks opruimen. Op richting de zomer.

Dit is wat ik doe

Afgelopen week liet ik opnames maken voor een nieuw ondernemersportret voor op mijn website. In beeld brengen wat ik doe en waarom. Allemaal gesneden koek dacht ik. Maar toch, als je daar ineens over na moet denken en het in woorden en beelden wilt vatten, blijkt het lastiger dan je denkt. Opschrijven helpt om daar inzicht in te krijgen.

Van nature:

  • Schep ik orde in de chaos, ja ik ben een organisatietalent
  • Pik ik snel signalen op zodat ik intuïtief kan werken o.b.v. mijn hooggevoeligheid en onderbuikgevoel
  • Houd ik van logica en eenvoud en komt mijn boerenverstand goed van pas, zowel zakelijk als privé

Ik breng graag orde en structuur aan in een omgeving waar dat nodig is en als daar om gevraagd wordt.

Mijn persoonlijke missie: iedereen overtuigen dat een opgeruimde, schone, passende en geordende omgeving, je een solide basis biedt om van daaruit te leven, te werken en je idealen na te streven.

Ik bedoel dan niet perse een hele cleane strakke omgeving. Want ik weet zeker dat niet iedereen zich daar prettig bij voelt, ook ik niet. Waar het om gaat is dat je omgeving jou dient om er lekker in te kunnen leven en werken. Dat je niet hoeft te zoeken naar spullen, je niet struikelt over rommel, je zicht niet vertroebelt door viezigheid en dat er ruimte is voor ontspanning of nieuwe dingen en dat je er daar prettig voelt.

In de huidige tijd is ons hoofd vaak te vol! We hollen achter feiten en onszelf aan, worden geleefd, streven naar het perfecte plaatje en raken soms even het overzicht kwijt of verliezen zelfs de controle. Met man en macht proberen we dat overeind te houden. Soms uit zich dat in perfectionisme en doen we nog harder ons best om alle ballen in de lucht te houden. We proberen ons beter te voelen door spullen te verzamelen of geven onszelf volledig over aan online gedoe.

Laten we zeggen: Je krijgt het gewoon niet meer op een rijtje, niet fysiek in je omgeving en niet in je hoofd. Dat wil je wel maar je weet niet waar te beginnen. Op je werk worden deze signalen vaak het eerst duidelijk. Je manager of een collega spreekt je er voorzichtig op aan en je gaat wellicht geïrriteerd gedrag vertonen. Het welbekende korte lontje. Iedereen ziet het gebeuren alleen jij nog niet.

En wat fijn als ik dan mag aantreden om je te komen helpen. Als coach op de werkplek om samen met jou aan de slag te gaan en orde op zaken te stellen. Dat voelt veilig en je wilt eigenlijk niks liever dan weer grip krijgen op je werk. Door fysiek te gaan opruimen, stapels weg te werken, keuzes te maken in werkzaamheden, je planning onder handen te nemen, prioriteiten aan te brengen in je acties en je inbox eens helemaal leeg te maken, komt er als vanzelf meer ruimte en overzicht. Er ontstaat meer ruimte om je werk te kunnen doen en zicht te houden op wat er vandaag van je verwacht wordt. Het allermooiste van dit avontuur is dat je nu ook beter je gedachten kunt gaan ordenen en dat je hoofd stukje bij beetje leger wordt. Er komt meer rust in de tent. Nu kun je ook beter gaan reflecteren. Want hoe is het toch mogelijk dat het zover gekomen is? En hoe kun je dat in de toekomst voorkomen? Op die en andere vragen weet alleen jij het antwoord. Het is heel plezierig om je daarbij te kunnen helpen en inzichtelijk te maken waar jij staat. Maar ook om te zien dat je jouw talenten nog beter leert kennen, net als je valkuilen en dat je beseft dat er ook grenzen zijn die je mag bewaken. Het voelt goed om een bijdrage te kunnen leveren aan jouw persoonlijke ontwikkeling en ik geniet elke keer weer van het resultaat. Want jij gaat ervan stralen!

Samen daarover sparren, zo nu en dan de puntjes weer even op de i zetten, geeft lucht en helpt je om fris en fruitig je werk, en ook je dagelijks leven, telkens weer even een boost te geven. Zo houd jij de regie over jouw leven.

Mocht je mijn hulp nodig hebben dan weet je me te vinden.

Zonnige groet,

Claudy

 

PS Stel heel eenvoudig orde op zaken, door je boerenverstand te gebruiken 😊!

 

Wat heb je echt nodig?

We schrijven 19 december, twee dagen voor de kortste dag van het jaar. Dan gaat de winter officieel beginnen. Tijd voor warme kleding, stevige dichte stappers die tegen sneeuw kunnen en dikke winterjassen met handschoenen. Meestal ligt dit allemaal al paraat na de kledingwissel, wachtend op de eerste vorst en winterse neerslag.

Maar ik moet bekennen dat dit nu bij mij niet zo is. Ja, de meest luchtige zomerkleding is verhuisd naar de onderste regionen van de kast en de lange mouwen liggen nu op grijphoogte. Echter zit de echte winterkleding nog netjes opgeborgen, in een dichte opbergbox op zolder. Het weer was er het afgelopen najaar niet echt naar en de agenda zorgde voor andere prioriteiten. En doordat de boxen niet zijn uitgepakt, het inmiddels ook best al fris is geweest, kom ik er achter dat wat ik nu heb aan kleding, eigenlijk al voldoende is. Je hebt dus veel minder nodig dan je denkt. Dit is weer een mooie bevestiging, ook voor een professional organizer als ik.

En nu zo richting het einde van het jaar worden alle losse eindjes afgewerkt. De kerstversiering is aangebracht. Die wisseltruc vond wel doorgang. Ik heb direct wat spullen uitgezocht die niet meer gebruikt worden en daar een ander blij mee gemaakt. Mijn kantoor was ontploft rondom de datum van de lancering van mijn boek. Ook dat is achter de rug en alles is nu netjes opgeruimd. De administratie is op orde tot op heden en de agenda voor komend jaar (bijna) nog maagdelijk wit en slechts gevuld met belangrijke data zoals verjaardagen. Ben helemaal klaar om af te schakelen rond de feestdagen, om de stilte op te zoeken en heerlijk thuis te zijn met degenen die me lief zijn. Niks moet, en er is maar weinig nodig om kerst te vieren.

Wat is er echt nodig?

Pure eenvoud deze mini kerststal

Geen pracht en praal of eindeloze luxe diners. Nee, wij houden het bij kaarslicht, haardvuur, thee of een wijntje, goed gezelschap, thuis op de bank, met elkaar, mijmeren, stil worden, wandelen, winterkost en traditiegetrouw de garnalencocktail 🙂

Er is maar weinig nodig om te kunnen genieten en om lekker te kunnen leven. Goed om daar zo nu en dan even bij stil te staan. Kerst is daarvoor een uitgelezen moment.

Mooie dagen toegewenst!

Zonnige groet,

Claudy

Veel te veel ingepakt!

Ik had het kunnen weten. Ook dit jaar had ik veel te veel kleding ingepakt voor mijn vakantie. Ik ging vier weken. We blijven in de zomer altijd in Nederland dus heb ik voor koude en warme dagen spullen nodig. En we gingen dit jaar met twee auto’s, want manlief moest ook een aantal dagen naar de zaak. Dus redenen en ruimte genoeg om veel, veel te veel mee te nemen.

Tijdens het inpakken was ik nog best kritisch door bijvoorbeeld niet te veel nette kleding en nagenoeg geen sportkleding mee te nemen. Ook keek ik naar kleding die ik goed kon combineren en besloot ik om sommige kledingstukken weer terug te leggen in de kast. Waarom? Omdat ik wist dat die stukken waarschijnlijk ongedragen retour zouden komen. Op het allerlaatste moment kwam er twijfel en bedacht ik dat het toch handig was om een paar stuks kleding nog toe te voegen. Het leek allemaal acceptabel. En toch hangt de kast in het chalet vol met ongedragen spullen. Het weer heeft hieraan bijgedragen, want de afgelopen weken waren tropisch dus verder dan badkleding en luchtige kleding kwam ik niet. En hetgeen ik droeg werd zelfs tussendoor (met de hand) gewassen.

Te veel kleding mee op reis

Ik ga op reis en neem mee….. teveel!

Wie houd ik nu voor de gek? Precies, mezelf. Want hoeveel kleding heeft een mens eigenlijk nodig? Vrij weinig blijkt nu. En ik weet zeker dat jij ook veel minder nodig hebt dan wat er nu bij jouw in de kledingkast hangt. Hoeveel van je kleding doe je echt regelmatig aan? Door deze vakantie ben ik opnieuw met mijn neus op de feiten gedrukt. Alleen kleding die ik graag en regelmatig draag mag plek innemen in mijn kast en dus ook in mijn koffer.

Wil je zelf ook de proef op de som nemen? Verzamel dan alle(!) kleding die je vaak en graag draagt in een bepaald gedeelte van je kledingkast. Waarschijnlijk kom je snel tot de ontdekking dat je daartussen eigenlijk als eerste je dagelijkse outfit zoekt. Een enkele keer aangevuld met een kledingstuk uit het andere gedeelte, of misschien zelfs met een pas aangeschaft nieuw kleding stuk.

Over anderhalve maand kan de zomer//winter-wissel weer plaatsvinden. Ik dacht dat ik altijd al kritisch was als professional organizer. Maar ook ik kan volgens mij flink aan de slag met ruimen en ont-spullen. Zo zie je maar, zelfs als expert moet je zo nu en dan pas op de plaats maken en even een kijkje in eigen keuken nemen.

Een ding is zeker, er hoeven bij thuiskomst niet veel wasjes gedraaid te worden. Dus alles is weer snel opgeruimd.

En jij? Alles alweer op orde na je vakantie? Of heb je vakantie nog tegoed? Mocht je nog gaan doe dan je voordeel met dit blog.

Zonnige groet,

Claudy

Tip: Een koffer voor een week pakken is voldoende, zeker als je tussendoor kunt wassen. Denk aan combineren van kledingstukken en aan wat lekker zit tijdens je reis. Dan zit je altijd goed.

Proefwerk-week; kwestie van goed plannen!

Na half juni breekt voor de meeste scholieren een stressvolle tijd aan. De zogenaamde proefwerkweek. Het zijn de laatste loodjes aan het einde van het schooljaar. Misschien hangt er veel van af, of je bijvoorbeeld overgaat of niet. Het is en blijft een stressvolle periode omdat je in een korte periode de nodige stof moet kennen.

Hoe ga je dat overleven? En hoe ga je ervoor zorgen dat je alle kennis straks paraat hebt? Heel eenvoudig. Door op tijd te beginnen. Een kwestie van goed plannen. Daarbij is het eerst van belang dat je weet wanneer je welk vak hebt en welke stof je per vak moet kennen. Als je daar zicht op hebt ga je prioriteiten stellen. Welke vakken wegen voor jou het zwaarst? Het kan zijn dat je voor bepaalde vakken een hoger punt nodig hebt of dat je sommige vakken maar moeilijk vindt om te leren. Terwijl andere vakken je juist heel gemakkelijk afgaan. Geef de vakken die extra aandacht nodig hebben voorrang. Vervolgens is het handig om een inschatting te maken van het aantal uren die je nodig hebt per vak om alle stof door te nemen. Zo, en dan heb je alle praktische informatie verzameld om met een planning te kunnen starten. En doe dat nu. Hoe eerder je begint, hoe beter.

plannen is toverwoord

Een goede voorbereiding is het halve werk

Leren is ook het feest van de herhaling. Hoe vaker je de stof door kunt nemen hoe meer er blijft hangen. Er zit ook verschil in de vorm van leren; lezen, samenvatten, stampen of oefentoetsen maken. Welke vorm van leren past het beste bij jou? Houd je daaraan vast. En roep indien nodig hulp in van anderen, voor extra uitleg of voor het overhoren van de stof.

Het klinkt allemaal vrij simpel, het maken van een planning. Maar het allermoeilijkste komt pas als je daadwerkelijk de planning gemaakt hebt en je misschien al begonnen bent met leren. Want het aller- allermoeilijkste van een planning is om je aan een gemaakte planning te houden. Plannen van leren zet je in je agenda en is daardoor een afspraak met jezelf. Afspraak is afspraak. En houd je daaraan. Het gaat hier om consequent en sterk zijn. Je dient verleidingen te weerstaan en uitstelgedrag te vermijden. En dat is een grote uitdaging. Want social media ligt continue op de loer om je af te leiden, naast de aantrekkelijke andere dingen rond je heen. Sta jij stevig genoeg in je schoenen om de uitdaging aan te gaan?

Dan wens ik je succes met plannen, je daaraan te houden, het studeren en later het maken van de proefwerken. Zie het als een mooie opmaat richting de zomer. Want die (in)spannende tijd wordt dan beloond met zo’n kleine twee maanden vrij zijn en de nodige ontspanning.

Zonnige groet,

Claudy

 

 

 

Maak werk overdraagbaar

In je werk heb je een bepaalde functie waarbij allerlei taken horen. Globaal is die functie vastgelegd in een functieprofiel. Die wordt meestal gebruikt tijdens sollicitatieprocedures. Je hebt dan vaak een goed beeld van de inhoud van de functie en de daarbij behorende verantwoordelijkheden. Maar als je voor het eerst in die functie gaat werken heb je vaak geen flauw idee wat je allemaal precies moet doen. Dan is het heel plezierig als er een collega je inwerkt. Soms is dat degene die je gaat opvolgen. Het is heel handig om te weten hoe die collega het werk steeds heeft uitgevoerd en waar je alle benodigde informatie kunt vinden. Soms nodigt een dergelijke inwerk- periode uit om enkele procedures eens vast te leggen of misschien wat aan te passen. Een frisse blik kan daarbij enorm helpen. Want uiteindelijk ga jij wel hetzelfde werk doen maar dan op jouw manier.

Als het zo gaat is dat een ideale situatie voor bedrijf en medewerkers. Echt de tijd en ruimte nemen om iemand volledig wegwijs te maken in een nieuwe functie. Maar soms is die tijd er niet, zoals wanneer er een collega op vakantie gaat. De hoognodige dingen, die door moeten lopen en echt niet kunnen wachten, worden dan overgedragen. Vaak met enige haast omdat er nog zoveel te regelen is voordat de vakantie ingaat. Vervelender wordt het als een collega ziek is. Dan is het van belang dat de meest urgente zaken door collegae worden waargenomen. Dat blijkt in de praktijk vaak roeien met de riemen die je hebt op dat moment. Gelukkig komt die collega na korte of iets langere periode gewoon weer terug zodat die het achterstallige werk kan wegpoetsen en voor cruciale vragen mag je hem of haar vast thuis wel even storen. Al het werk moet in die periode gedaan worden door minder mensen en dat levert stress op. Er is dan ook geen ruimte en tijd om stil te staan bij het feit dat werk kennelijk nog niet echt overdraagbaar is gemaakt.

Afgelopen weken heb ik helaas een paar keer vernomen dat er heel plotseling een collega van bekenden kwam te overlijden. Ineens wordt er iemand weggerukt uit het leven. Dat veroorzaakt veel verdriet en ontreddering. Zowel emotioneel als zakelijk. Want die persoon is er niet meer, je kunt niks meer vragen. Heel bizar. Verdriet en gemis kun je niet wegnemen maar wat zou het verlichtend zijn als werk eenvoudiger is over te nemen. In de situaties die ik meekreeg bleek dat echter niet het geval. Het werk was onvoldoende overdraagbaar gemaakt wat leidde tot stressvolle situaties en onopgeloste vraagstukken. Dat is echt een gemiste kans. Dit zijn natuurlijk hele extreme situaties maar toch, het noopt tot nadenken.

Tijdens elke begeleiding die ik doe op werkplekken kom dit thema gelukkig aan bod. En inderdaad, daar is meestal niet of nauwelijks over nagedacht. Het hoeft niet allemaal tot in detail, maar alleen al het nadenken over hoe je het werk overdraagbaar kunt maken schept inzicht. Je kunt je bijvoorbeeld bij het opslaan van documenten telkens afvragen “Waar zou iemand anders dit logischerwijs gaan zoeken en onder welke naam?”. Sommige procedures kunnen schriftelijk vastgelegd worden zodat het een naslagwerk wordt. Maar dat is allemaal van functie tot functie verschillend. Denk er maar eens over na of jouw werk zo door iemand opgepakt zou kunnen worden in geval van nood. Voor een ZZP-er ligt dat nog ingewikkelder. Een belangrijke tip; zet altijd telefoonnummer bij de gemaakte afspraken zodat klanten geïnformeerd kunnen worden en zorg dat iemand weet hoe er toegang tot je digitale systeem verschaft kan worden. Je weet maar nooit.

Als je toch gaat opruimen en archiveren richting de feestdagen, kijk dan eens of je alvast kleine stappen hierin kunt zetten.

Succes.

Claudy

Gezond boerenverstand

Van alle kanten hoor ik advies over hoe je jezelf kunt beschermen in de huidige drukke en vaak overvolle wereld. Van handige apps, digitale tools tot papieren planners en koptelefoons. Om maar overzicht te krijgen (en als het even kan te houden) en om vooral af te maken wat je voorgenomen had te doen. Je schuift wat spullen en stapels aan de kant en gaat vol goede moed aan de slag.

Het is eigenlijk best grappig hoe wij steeds dingen weten te verzinnen op problemen die we eerst zelf min of meer in het leven hebben geroepen. Zoals in de wegwerp-maatschappij waar we ons de afgelopen 25 jaar tegoed hebben gedaan aan spullen, veel spullen. In het digitale tijdperk en de onbeperkte mogelijkheden van altijd maar online zijn zoeken we nu naarstig naar momenten waar we letterlijk even af kunnen schakelen. Spelletjes op de Ipad zijn een zegen voor ouders die hun kinderen even zoet willen houden zodat ze zelf even wat tijd hebben om hun mails te beantwoorden of social media te checken.

En nu komen we er stukje bij beetje achter dat het misschien beter is als we het anders doen. Aan alle kanten wordt er gehamerd op duurzaam en milieuvriendelijk. We zien liever dat kinderen vaker buiten spelen of sporten. Omdat persoonlijk contact maken lastig is met een mobiel apparaat er – letterlijk! – tussen, ontstaat door datzelfde apparaat een boel irritatie. Daarom komen er vaker regels over waar we nog wel of niet mogen bellen. En er komen telkens nieuwe tools om ervoor te zorgen dat je apps bijvoorbeeld uitgeschakeld worden. Zodat je geconcentreerd kunt werken zonder afleiding. En wil je even rust? Dan kies je voor een stilte coupé van de NS of je gaat voor een wandeling in de natuur. Oh, en ik vergeet het bijna; al die spullen waar we ons de afgelopen decennia tegoed aan hebben gedaan! Gelukkig start er regelmatig wel ergens een challenge ont-spullen en zijn er veel initiatieven om je spullen een 2e leven te geven.

Mijn vraag is: hadden we dit niet allemaal kunnen voorkomen?

Bij het aanschaffen van spullen kun je je telkens afvragen of je het wel echt nodig hebt en of je het gaat gebruiken. Denk even aan alle overbodige keukenspullen en hulpjes die nu plek innemen in je keukenkastjes. Een mobiele telefoon is echt wel handig maar moet je werkelijk altijd en overal bereikbaar zijn? En wat is er mis met gewoon praten met elkaar, elkaar in de ogen te kijken en echt te luisteren? Afleiding was er altijd al. Maar durf dan te kiezen voor iets en houd je aan je afspraak. Dat geldt ook voor een taak die je met jezelf afspreekt. Laat kinderen lekker buiten spelen en maak afspraken over gebruik van een tablet. Maak er een gewoonte van om dagelijks wat op te ruimen. Dan word je je bewust van je spullen en durf je makkelijker te besluiten om dingen weg te doen en voortaan selectiever aan te schaffen.

Allemaal heel eenvoudig dus. Gewoon je gezond boerenverstand gebruiken. Ik zeg doen.

Zonnige groet,

Claudy

Opruimmotivator

Sinds zes jaar sta ik ook bekend als dé Opruimmotivator en schrijf ik regelmatig een blog. Het gaat vaak over opruimen in de breedste zin van het woord en het delen van eigen ervaringen. Ik koos voor deze titel omdat ik kennelijk als een aanjager word gezien en ik een Nederlandse titel prefereer. Zodra iemand met mij een afspraak in de agenda heeft staan komt die persoon eigenlijk al in actie. Op deze wijze weet ik als vanzelf mensen te enthousiasmeren en te motiveren om heel eenvoudig te gaan opruimen en dus aan de slag te gaan voordat ik er ben. Geweldig! Zo simpel kan het dus zijn.

Samen met vele andere Professional Organizers promoten wij het nut van ordenen, plannen en opruimen. Ieder doet dit op zijn eigen manier en vaak ook voor een gekozen doelgroep. Tijdens een inspirerende sessie met Paul Kruijssen heb ik mijn identiteit weer eens onder de loep genomen. Klopt het allemaal nog? Daarbij werden lastige en spiegelende vragen gesteld die leiden tot nadenken. Wat doe ik allemaal? Hoe doe ik dat? En dan de hamvraag: Waarom doe ik dit? Het antwoord op die laatste vraag is bedoeld om me te onderscheiden van de rest. Wat is mijn passie oftewel wat is de reden waarom ik dit allemaal doe? En die gaat natuurlijk verder dan een beetje opruimen en organiseren.

Een lijstje maken met alle dingen die ik doe is nog niet zo ingewikkeld. Belangrijk is om te weten of ze matchen met de waarom vraag. Hoe ik de dingen aanpak is een verlengstuk van de wat vraag. Maar ook dat zet me verder aan het denken. Want welk concept of handelswijze steekt er achter al die activiteiten? En gaandeweg is vooral die waarom vraag blijven hangen omdat ik daar niet heel concreet het antwoord op kon geven. Omschrijven lukte gelukkig wel.

Hierbij nog eens een poging: Ik help anderen om uit vaste patronen te komen door nieuwe ritmes aan te brengen. Door met hen aan de slag of in gesprek te gaan of door mijn ervaringen te delen via lezingen en teksten. Het zogenaamde feest der herkenning. Omdat met Rust Ritme Ruimte en Reinheid (4xR) helderheid komt in ieders chaos. Met mijn frisse blik en op mijn gevoel kan ik een snelle scan maken en direct inhaken op de hulpvraag en kan de ander snel aan de slag. Dus; het empoweren van mensen op gebied van keuzestress vs. stressmanagement.

Het is een mooi begin van het antwoord op de waarom vraag. Ik ben heel benieuwd hoe anderen hierover denken. En dan vooral natuurlijk de mensen waarvoor of waarmee ik gewerkt heb. Alle input is welkom om mijn identiteit verder aan te scherpen.

Puur Structuur, voor orde op zaken

Zonnige groet,

Claudy