Puur zijn, opgeruimd staat netjes

Als het lichaam eenmaal gewend is aan weinig eten, veel smoothies nuttigen en vooral veel water drinken is het lastig om die fase weer los te laten. Je voelt je schoon, energiek en fris. Hoe jammer om dat weer teniet te doen met het nuttigen van koffie, suiker, alcohol en zware maaltijden. Hoe ga ik daar een juiste modus voor vinden?

Ook hiervoor geldt, bewustwording is de belangrijkste stap om alert te blijven. Heel langzaam heb ik de maaltijden opgebouwd. Ontbijten doe ik voortaan met havermoutpap, gemaakt van amandelmelk en rozijnen. Lunchen met minder brood, vaker met een gebakken ei of een salade. En ’s avonds schep ik mijn bord bewust minder vol. Want na een detox kun je veel beter voelen wanneer je genoeg hebt gehad.

Koffie drink ik nu veel minder. Eén of hooguit twee koppen in de ochtend. Verder drink ik veel kruidenthee, maar dat deed ik eigenlijk al. Het flesje water in mijn tas en op mijn bureau is weer terug en alcohol drink ik heel veel minder. De eerste weken ben ik zelfs geheel onthouder geweest. Nu kan ik genieten van een glas hele goede wijn. Als ik de wijn niet lekker vind drink ik die niet op. Mijn lijf komt dan direct in opstand, een prima raadgever dus.

Na deze detox kuur en drie darmspoelingen is de grote schoonmaak van binnen zo goed als klaar. Zo goed als….., want tijdens darmspoeling drie bleek er toch iets hardnekkigs te zitten in mijn darmen. Er zat iets heel diep verstopt en er bleek nog letterlijk en figuurlijk veel ‘rotzooi’ te zitten. Iets emotioneels. Samengevat ging het met name over het niet uitspreken van mijn gevoelens en van wat ik belangrijk vind. Het gevoel van niet helemaal serieus genomen worden en niet gezien worden zat daar weer onder. Mmmm. Toen dat werd aangeraakt is er bewust en onbewust een proces van verwerking in gang gezet. Eerst voelde ik me boos, verdrietig en alleen. Had geen zin om oude koeien uit de sloot te halen. Toen ik eenmaal de juiste kracht hervonden had, kon ik het thuis delen. Uitspreken wat me inwendig dwars zat hielp. Zo werd de lucht geklaard en begon ik op te bloeien.

Mijn lijf voelt beter en ziet er weer wat beter, ja zelfs strakker, uit. Kleding zit lekkerder en staat beter. De huid voelt zachter en oogt ‘jonger’. De spierspanning die weg was sinds de eerste dagen van de detox sluipt er helaas wel weer langzaam in. Ook dat zie ik nu als een graadmeter om spanning en ontspanning beter op elkaar af te stemmen. Door ook veel te slapen en vooral niet te veel te piekeren.

Voor de finishing touch ga ik na een maand toch nog voor een vierde spoeling. Op aanraden van mijn therapeut in de colonhydrotherapie. En dan kan ik de zomer met een fris en fruitig gevoel tegemoet treden.

Ik denk dat deze jaarlijkse grote schoonmaak een blijvertje wordt.

Wil je meer weten over de colonhydrotherapie? Klik dan hier.

Een opgeruimde groet,

Claudy

Detox, het echte werk

Op een zondagochtend werd ik verwacht op een mooie locatie, een hoeve in Brabant. Tijdens het officieel welkom werden we getrakteerd op kruidenthee en onze eerste sap, pure zuurkool-sap. Bah, wat was dat vies zeg. Als dat de trend moest zetten vreesde ik het ergste. Maar dat bleek later toch mee te vallen. De eerste dag was heel ontspannend. Ik onderging een heerlijke massage en kon gebruik maken van massagematten en voetenbadjes. Bijna helemaal privé omdat de meesten van onze groep deelnamen aan een zweethut-sessie. De dag vloog om. Thuis ging ik aan de zelf gemaakte groentesoep en fruitsapjes. Dat was allemaal zo slecht nog niet. Ook de drinkklei; geen centje pijn, honger had ik niet. Voelde me loom en zelfs beetje nutteloos. Maar ja, opdracht is opdracht; niks doen en het allemaal maar laten gebeuren 🙂

De volgende dag was pittiger. Op dag 2 stond er een heerlijke lichaamspakking op het programma en andere ontspannende activiteiten. Ook onderging ik een korte iriscopie. Opnieuw een verhelderende kijk op mezelf. Kennelijk zeggen mijn ogen ook dat o.a. suikers en alcohol niet zo goed zijn voor mijn lijf. Ooit (heel lang geleden) is me dat ook al eens verteld bij de constatering dat ik hypoglycemie had (heb). Toen was ik een jaar lang zonder koffie, suikers en alcohol. De klachten die ik toen had namen langzaam maar zeker af. En ook nu, tijdens de detox voel ik dat mijn lijf het wel fijn vindt, geen suikers en zo. De hartkloppingen, waar ik zo vaak last van heb, bleven uit. Gelukkig! Op deze dag waren we voor het overgrote deel allemaal in dezelfde ruimte. Het was druk en rumoerig en ik kon mezelf niet afsluiten. Ik kreeg alle prikkels binnen en werd er gek van. Gelukkig was het mooi weer, dus naar buiten. Ik heb wat kunnen schrijven en ook zitten mijmeren in de zon. Ik had ook geen behoefte om met iemand te praten. Zo fijn om even helemaal offline te zijn op alle fronten 🙂

Op dag 2 onderging ik een tweede darmspoeling. Die was nodig, want het loslaten bleek nog niet helemaal te lukken…… Hierdoor kreeg ik wel meer last van mijn lijf. Maar op tijd naar bed en de volgende dag op naar de thema-opstellingen-dag.

De derde dag was de meest ongemakkelijke dag. Ik had last van een sluimerende en stekende hoofdpijn en mijn buik en/of darmen rommelden continue. Als het stil viel, hoorde je mij. Ook al was alles over het thema darmen gelegitimeerd, ik voelde me tamelijk ongemakkelijk. Het was de dag waarop er emotioneel dingen losgelaten konden worden. Best spannend. Iedereen bracht een eigen thema of vraag in en iedereen stelde zich kwetsbaar op. Prachtig om te zien hoe de opstellingen uitwerkten. Ook mijn opstelling vond ik heel verrassend. Ik had gekozen voor het thema: verantwoordelijkheid los durven laten vs meer kunnen genieten. Zo mooi, hoe twee mensen de twee verschillende Claudy’s neerzetten, ze er allebei mochten zijn en uiteindelijk tot elkaar kwamen. Ze kropen tegen elkaar aan in de warmte van de zon. Warmte en zon, daar bloei ik altijd zo van op. Mooi dat dit zo samenviel.

Met een voldaan en plezierig gevoel ging ik huiswaarts. Er gebeurde van alles in mijn lijf maar ook emotioneel. Mijn gevoel zei me dat het nog niet klaar was. Ik heb er nog een vierde dagje van sappen aan vast gekoppeld en ben pas ’s avonds heel voorzichtig wat gaan eten. Ik vond het zonde om weer te gaan eten op een of andere manier. Maar ja, je hele leven op sapjes, kruidenthee en water teren lijkt me toch ook geen avontuur.

Claudy

 

Puur zijn, de afbouwfase

In het voorjaar is het natuurlijk de beste tijd om ook je binnenste te reinigen. Om zo zonder ballast richting de zomer te gaan en er ruimte is om te kunnen bloeien. Mijn kuur is in april. Een drukke maand door schoolvakantie, werk en al veel evenementen. Voordat ik start ga ik eerst naar een informatie ochtend. Daar ontmoet ik mijn lotgenoten. De meesten hebben al ervaring, ik luister met belangstelling. Verhalen over groene poeder, drinkklei, recepten voor sappen, klysma’s e.d. gaan met enige humor over de tafel. Het wordt me langzaam duidelijk dat een dergelijke detox-kuur geen sinecure is. Aanvankelijk dacht ik nog het er maar even bij te doen. Niet dus. Ik besloot gelijk het dan maar heel grondig aan te pakken en maakte direct afspraken voor een hoge darmspoeling.

Drie dagen voor de daadwerkelijke ‘interne’ sapdagen begin je met afbouwen. Daarvoor was ik al gestopt met alcohol. Nu ook met koffie en suikers. Eigenlijk was die allereerste dag het meest heftig met gelijk een gevoel van wat ontwenningsverschijnselen. Terwijl ik niet eens een notoire koffie of suiker junkie ben. De 2e afbouwdag had ik de eerste darmspoeling. Spannend vond ik het. Gelukkig viel het mee, het was best ontspannend. En verhelderend. Want tijdens die behandeling komen ook er ook emotionele dingen ter sprake. Met als kernvraag; wat wil ik loslaten? Een heel oud patroon zou ik vastgezet hebben in mijn darmen. Gaandeweg kregen we het over verantwoordelijkheid, opruimen, onzekerheid en niet gezien worden. Met wel een heel bijzonder advies: de komende kuur even helemaal niks doen. Dus ook niks opruimen, de boel de boel laten en gewoon zitten en ontspannen. En dan kijken wat dit brengt en wat ik zou willen doen. Dat is nogal wat voor een professional organizer!

De laatste afbouwdag begon ik te voelen dat er iets in mijn lijf aan het gebeuren was. Een flauwe zeurende weeïge pijn rondom mijn onderrug, zakte langzaam naar mijn benen. Zwaar en moe voelde dat aan. Honger had ik nagenoeg niet. De hoeveelheid eten is die laatste dag minimaal. Slapen ging ook best goed. Alleen deze nacht was ik wakker om 04.00 uur en heb geen oog meer dichtgedaan. Ach ja, het zij zo. De volgende ochtend werd ik toch al vroeg op locatie verwacht. Uitslapen was er dus niet bij. Op naar het echte werk.

Claudy

Puur zijn

Er wordt in het voorjaar veel geschreven en gezegd over opruimen en de grote schoonmaak. Je huis of je kantoor verdient een opfrisbeurt als de eerste zonnestralen binnen schijnen. Dat geeft ruimte en rust, in de omgeving en in je hoofd.

Maar er valt nog meer te reinigen. Zo hebben we allemaal een lijf dat vraagt om onderhoud en goede verzorging. Net als jij heb ik ook zo nu en dan de behoefte om even op mijn voeding te letten zodat het lichaam wat ballast kwijt kan raken in de vorm van kilo’s. Kleding zit dan direct prettiger en de huid ziet er beter uit.

Al een paar jaar overweeg ik om het rigoureuzer aan te pakken en een detox kuur te doen. Het komt er niet van. Of heb ik altijd een goede reden (excuus) om het niet te doen? Dit jaar besloot ik in februari om wel deel te nemen aan een kuur. Detoxen en vasten onder begeleiding, dichtbij huis. Dat moet toch haalbaar zijn.

Als een soort dagboekje ga ik de buitenwereld mee laten lezen op mijn blog over mijn ervaringen. Want het ultieme loslaten is ook voor een professional organizer een uitdaging. Wie weet kan ik je inspireren. Dat begint bij een persoonlijk en specifiek doel.

Mijn doel is om het lichaam eens grondig te reinigen zodat ik alle oude “shit” los kan laten. De reiniging zal fysiek zijn maar ik vermoed nu al dat het voornamelijke emotioneel zal zijn. En dat er vaste patronen op de helling gaan. Het zal vast en zeker een pittige week worden maar dat heb ik er graag voor over. Ik houd je op de hoogte.

Claudy

PS Ben benieuwd naar jouw ervaringen en of tips.

 

Er even tussen uit…..

Strand, zee en redelijk weer. Dat was al dat ik nodig had vanochtend om mijn hoofd leeg te maken en me tegelijkertijd te laten inspireren door alles wat ik zag, voelde en rook.

De zilte zeelucht en het geluid van de branding laten me gelijk in een andere wereld toe. Het was nog heel vroeg dus had ik het strand en de duinen voor een groot deel aan me zelf. Wat een rijkdom. Even helemaal niets en kijken naar de eindeloze horizon over een heel vlakke waterpartij. Meeuwen die op de palen zitten en de bergen schelpen die achtergebleven zijn op het zand omdat het eb is. Het strand wordt toerist-klaar gemaakt. De prullenbakken staan er al, de loopplanken nog niet. Een groot aantal strandhuisje zijn weer opgebouwd en in de verte rijden tractoren en buldozers heen en weer om het zand weer te verdelen. Hier en daar is er behoorlijk wat zand weggespoeld de afgelopen maanden.

Een vader voetbalt met zijn zoon, een stel loopt hand in hand op blote voeten te wandelen, een vrouw laat haar hond uit, een hardloper doet een warming up en een man staat in de branding met zijn hengel te vissen. Het allermooiste plaatje vanochtend was een ouder stel dat dichtbij de waterlijn synchroon oefeningen aan het doen was. Ze hebben vast ooit naar Nederland in beweging gekeken van Olga Commandeur. Het zag er niet alleen professioneel maar ook vertederend uit. Zou ik over 20 jaar ook op deze wijze nog actief zijn?

Verschillende levensfases kwamen er aan me voorbij vanochtend waardoor de vergankelijkheid van het leven even pijnlijk duidelijk werd. Veertig jaar geleden liep ik hier ook al, nu doet mijn dochter van dezelfde leeftijd haar eigen ervaringen op die weer herinneringen worden voor later. Vandaag zijn het mijn voetstappen in het zand, over tien jaar die van mijn kind en over vijfentwintig jaar misschien wel die van mijn kleinkind. En eens zullen mijn voetstappen hier in het zand vervagen….

Dat doet je beseffen dat je vandaag leeft en al wat je meemaakt een herinnering wordt voor later.

Maak er een mooie dag van vandaag!

Claudy

 

 

 

 

 

Loslaten

“Dat moet je gewoon loslaten”

Hoe vaak horen we deze zin of zeggen we dit zelfs tegen een ander?
Maandelijks, wekelijks of zelfs dagelijks? Allemaal met de beste bedoelingen
omdat er nu eenmaal veel mensen zijn die zich elke dag met teveel zaken
bezighouden die er eigenlijk niet toe doen. Of nog bezig zijn met het verwerken
van een ingrijpende gebeurtenis. Meestal zit het vooral in het hoofd maar soms
voelen we het ook letterlijk ergens in ons lijf. Stijve spieren, pijnlijke
schouders en nek, hartkloppingen, zweethanden, wisseling van stemmingen of
minder goed slapen. Niet fijn als je daar last van hebt. Je hebt wel degelijk
allerlei klachten maar bent verder gezond.

Je voelt je druk in je hoofd en verlangt naar rust. Even niks,
even er tussen uit. Een vakantie in het vooruitzicht, daar kijk je dan naar
uit. Even weg van alles, uit je omgeving. Dan kies je voor een
vakantiebestemming elders, ver weg of dichterbij huis. Een andere omgeving zal
je goed doen en ervoor zorgen dat je als herboren terugkeert na je vakantie.

Zo lijkt het. Maar echt loslaten doe je niet alleen door uit de
situatie te stappen. Je overtuigingen en gedachten zitten nu eenmaal in je
hoofd en neem je dus als vanzelf mee naar welke tropische bestemming dan ook.
Je ziet ze dan wel in een andere context of ze verdwijnen naar de achtergrond voor
één of twee weken. Eenmaal terug op honk, als het gewone leven weer begint,
vragen ze ineens weer alle aandacht. Snap je dat nou? Het ging zo fantastisch
al snorkelend en zonnend of met een cocktail op een gezellig terras.

Tja, loslaten klinkt heel eenvoudig maar is het dus niet. De vraag
is, hoe kun je dat nu echt doen? En je daarin zo trainen dat je ook in de
toekomst gemakkelijker kunt loslaten. Een intrigerend thema dat ik ook zelf
deze zomer ga onderzoeken. Ik wil mijn ervaringen graag met je delen en sta ook
open voor jouw ervaringen. Heb je een goede tip of bijzondere ervaring over het
thema “loslaten”, dan wil ik je van harte uitnodigen om te reageren.

Loslaten in de praktijk: Ik ben
vroeg in de ochtend en in de regen gaan wandelen op het strand. Heb heel bewust
paraplu, I-phone en mijn horloge thuisgelaten. Er was niemand dus kon ik hardop
praten en schreeuwen. Dat heb ik heel bescheiden gedaan. Ga ik morgen nog eens
proberen:)