Proefwerk-week; kwestie van goed plannen!

Na half juni breekt voor de meeste scholieren een stressvolle tijd aan. De zogenaamde proefwerkweek. Het zijn de laatste loodjes aan het einde van het schooljaar. Misschien hangt er veel van af, of je bijvoorbeeld overgaat of niet. Het is en blijft een stressvolle periode omdat je in een korte periode de nodige stof moet kennen.

Hoe ga je dat overleven? En hoe ga je ervoor zorgen dat je alle kennis straks paraat hebt? Heel eenvoudig. Door op tijd te beginnen. Een kwestie van goed plannen. Daarbij is het eerst van belang dat je weet wanneer je welk vak hebt en welke stof je per vak moet kennen. Als je daar zicht op hebt ga je prioriteiten stellen. Welke vakken wegen voor jou het zwaarst? Het kan zijn dat je voor bepaalde vakken een hoger punt nodig hebt of dat je sommige vakken maar moeilijk vindt om te leren. Terwijl andere vakken je juist heel gemakkelijk afgaan. Geef de vakken die extra aandacht nodig hebben voorrang. Vervolgens is het handig om een inschatting te maken van het aantal uren die je nodig hebt per vak om alle stof door te nemen. Zo, en dan heb je alle praktische informatie verzameld om met een planning te kunnen starten. En doe dat nu. Hoe eerder je begint, hoe beter.

plannen is toverwoord

Een goede voorbereiding is het halve werk

Leren is ook het feest van de herhaling. Hoe vaker je de stof door kunt nemen hoe meer er blijft hangen. Er zit ook verschil in de vorm van leren; lezen, samenvatten, stampen of oefentoetsen maken. Welke vorm van leren past het beste bij jou? Houd je daaraan vast. En roep indien nodig hulp in van anderen, voor extra uitleg of voor het overhoren van de stof.

Het klinkt allemaal vrij simpel, het maken van een planning. Maar het allermoeilijkste komt pas als je daadwerkelijk de planning gemaakt hebt en je misschien al begonnen bent met leren. Want het aller- allermoeilijkste van een planning is om je aan een gemaakte planning te houden. Plannen van leren zet je in je agenda en is daardoor een afspraak met jezelf. Afspraak is afspraak. En houd je daaraan. Het gaat hier om consequent en sterk zijn. Je dient verleidingen te weerstaan en uitstelgedrag te vermijden. En dat is een grote uitdaging. Want social media ligt continue op de loer om je af te leiden, naast de aantrekkelijke andere dingen rond je heen. Sta jij stevig genoeg in je schoenen om de uitdaging aan te gaan?

Dan wens ik je succes met plannen, je daaraan te houden, het studeren en later het maken van de proefwerken. Zie het als een mooie opmaat richting de zomer. Want die (in)spannende tijd wordt dan beloond met zo’n kleine twee maanden vrij zijn en de nodige ontspanning.

Zonnige groet,

Claudy

 

 

 

En dan staat de tijd even stil….

Dagelijks racen we allemaal tegen de klok. Opgejaagd door afspraken, onverwachte zaken, wachttijden die uitlopen of een te krappe agenda. Gewoon te veel te doen in te weinig tijd, waarvan je amper kunt genieten. Dat dekt volgens mij voor de meesten wel de lading.

.tijd staat stilEn dan ineens komt er een slecht bericht. Iets waar je niet op had gehoopt of wat je niet had verwacht. Iets dat je hele leven in één keer overhoop gooit. Dat is onwerkelijk, je hebt er geen vat op. Onzekerheid, angst en verdriet worden ineens de belangrijkste peilers. Je dagelijks ritme en je agenda zijn slechts nog handvatten die je een klein beetje richting en houvast geven om overeind te blijven en de dag door te komen.

Want ineens staat de tijd gewoon even stil. Alles blokkeert, je wilt misschien nog wel, maar het lukt gewoon niet. Tijd om letterlijk stil te staan en de ruimte te geven aan alle emoties die hiermee gepaard gaan.

Pluk de dag!!

Claudy

 

TIJD is en blijft een raar ding

Als geen ander weet ik dat een goede planning en helder overzicht je dagelijks op weg helpen om een normale dag of week goed te laten verlopen. Je hebt een agenda die je vult met afspraken ook met je todo-zaken. Je houdt rekening met onverwachte zaken, een file of vergaderingen die uit kunnen lopen. Je werkomgeving is op gezette tijden lekker opgeruimd en geordend. Je werkt heerlijk productief en zodra je werktijd ten einde is, is er tijd voor andere hele belangrijke zaken. Een dergelijke planning is bijna vanzelfsprekend.

Totdat er iets of iemand roet in het eten gooit. Je leven staat op z’n kop vanwege een belangrijke gebeurtenis. Je weet vast nog wel hoe het voelde toen je tot over je oren verliefd was. Geen berg was te hoog, je barstte van de energie en je besef van tijd was op dat moment heel anders. Waarschijnlijk wist je heel eenvoudig extra tijd vrij te maken om ruimte te geven aan je verliefdheid. Ook kan de tijd letterlijk even stilstaan als er een dierbare overlijdt. Als een dergelijk bericht zomaar uit de lucht komt vallen ben je helemaal overdonderd. Het kan zomaar zijn dat je ineens alles uit je handen laat vallen.

En daar tussenin zitten vele nuances. Als er iets in je omgeving gebeurt waarover je zorgen maakt of in gedachten steeds mee bezig bent heeft dat direct invloed op jouw output. Het gevoel dat er niks uit je handen komt is dan wel heel erg van toepassing.

Vandaag ervaar ik dat zelf. Ja, ik had wel degelijk een aantal dingen te doen. Mijn planning en todo lijst zorgden ervoor dat ik wel een leidraad had. Maar heb helaas niet alles gedaan wat ik normaal had kunnen en willen doen. Toch is het goed zo. Er zijn geen brandende vraagstukken meer die opgelost moeten worden voor het weekend. En de mailbox is nagenoeg leeg (nog 3 stuks :)). Zodra ik dit bericht heb gepubliceerd rond ik mijn werkdag c.q. werkweek af. De planning voor komende week heb ik al gemaakt en mijn bureaublad is zo goed als clean.

En als ik de kantoordeur achter me dichttrek begint het welverdiende weekend, want de week heb ik met een voldaan gevoel af kunnen sluiten. Kijk jij ook met genoegen terug op de afgelopen (werk)week?

Geniet van je weekend,

Claudy

 

Productieve maandagochtend

Maandagochtend reserveer ik in de regel voor werkzaamheden op kantoor. De planning doe ik meestal op zondagavond. Dan heb ik direct een goed overzicht voor wat er allemaal komen gaat, zakelijk én privé. Dus kan ik maandag gelijk aan de slag met mijn todo-lijstje en het legen van de inbox.

Mijn inbox loopt niet echt over maar er blijven meestal zo’n 10-15 mails hangen. Ik stel te nemen acties uit omdat die mails op dat moment niet mijn eerste prioriteit hebben, ik er eerst nog een nachtje over wil slapen, het teveel tijd kost om er helemaal in te duiken, etc. etc.

Ook voor mij geldt dat soms dingen direct aanpakken niet eenvoudig is en me laat leiden door mijn uitstelgedrag. Daar baal ik van. Dus is die maandagochtend zeer welkom om even alles bij- en af te werken. En zo heb ik zojuist mijn inbox helemaal leeggemaakt. De planning voor deze week en de komende weken is helder en het bureaublad eenvoudig leeg te maken omdat de meeste zaken tijdelijk in het postbakje postbak in kunnen verblijven. Dat voelt echt heerlijk.

Dat betekent, ruim baan voor het echte werk! Tijd om te gaan schrijven en anderen te inspireren. Tijd om met aandacht mijn klanten van dienst te kunnen zijn. Tijd om mijn workshops en trainingen verder vorm te geven. Genoeg tijd om niet te hoeven haasten!

Hoe start jij in de regel je week op? Misschien kan ik je nog ergens bij helpen.

Goede start van de week gewenst!

Claudy

Geen beweging in te krijgen

Herken je dit: Je hebt afspraken staan buiten de deur waar je naar toe gaat. En je hebt geplande werkzaamheden, lees afspraken met jezelf, staan in je agenda. Zo op papier heb je alles keurig op een rijtje. Je hebt zelfs voldoende buffer voor onverwachte zaken. Maar in werkelijkheid komt er helemaal niets van terecht. Elke dag neem je jezelf voor, ‘nu ga ik me er aan houden’. Om vervolgens na een aantal uren te moeten constateren dat er weer niks zinnigs uit je handen is gekomen. Je laat je snel verleiden door social media. Twitter, LinkedIn en Facebook, daar kun je echt uren mee bezig zijn. Het levert even vluchtig contact op met de virtuele buitenwereld en dat was het. Je kijkt op de klok, ‘jeetje alweer twee uur voorbij zonder ook maar iets aan mijn voorgenomen taken gedaan te hebben’. En over een uurtje moet je alweer de deur uit om je volgende afspraak te halen. Daarin kun je dan niet doen wat je had willen doen en dus laat je het maar gaan.

Wat is dit? Uitstelgedrag hoor ik je zeggen. Ja er is zeker sprake van uitstelgedrag. Maar ik vraag me af of dit alleen maar met uitstelgedrag te maken heeft. Voor mijn gevoel zit hier meer achter. Geen puf, geen energie. Je kunt de juiste flow niet te pakken krijgen. Het heeft eerder te maken met het ontbreken van de juiste motivatie. Om die te vinden kom je toch weer bij gewenste doelstellingen uit. Daar zit je misschien niet op te wachten. Echter werkt het wel zo. Als je weet waar je heen wilt en waarom, zul je eerder je schouders ergens onder zetten en je minder snel laten afleiden van je uiteindelijke doel.

Neem een time out, zet je wensen en verwachtingen eens op papier. Komt dat overeen met wat je allemaal in je agenda hebt staan? Doe je de juiste dingen? Of laat je je leiden door andere zaken? Je kunt ook je gedachten verzetten. Doe eens iets heel anders dan de bedoeling was. Dit kan al enige helderheid verschaffen.Je kunt ook de buitenlucht opzoeken of eens kijken of je in huis iets kunt aanpakken. Misschien kun je een plekje rommelvrij maken. Dat geeft letterlijk resultaat maar je zult ook merken dat het ontrommelt in je hoofd. Ruimte creëren in je hoofd schept vaak al duidelijkheid. Wie weet tot welke prachtige hernieuwde inzichten je komt.

Ik wens je zinvolle gedachten met een vreugdevolle uitvoering.

 

 

Geen tijd om ziek te zijn

Tussen Kerst en Oud en Nieuw kreeg ik al het griepvirus in huis om pas op de plaats te maken. Virus bleek hardnekkig maar na een rustige opstart in week 2 kon ik er weer helemaal tegenaan. De draad weer opgepakt; werk, studie(s), sport, vergaderingen, etc. In een week tijd kreeg ik er zelfs drie nieuwe klanten bij. Een positieve boost voor de start van het nieuwe jaar. Planning voor de komende weken was in kannen en kruiken.

En toen ineens, van het ene op het andere moment- ik zat bij een klant, moest ik opnieuw hoesten. Dit leek aanvankelijk onschuldig maar de volgende dag was de thermometer luid en duidelijk; koorts! Die was deze keer minder hoog maar ik voelde me wel veel beroerder. Herstellen gaat moeizamer. Inmiddels heb ik voor de hele week alle afspraken moeten annuleren. Hoe minder ik me inspan, hoe “beter” ik me voel. Gedwongen tot het nemen van meer rust leidt gelukkig tot extra ruimte voor herstel.

Sommige zaken moeten natuurlijk toch gedaan worden. Kind naar school en weer ophalen bijvoorbeeld. Dat alleen al kost bergen energie. Wat niet perse hoeft, laat ik dus maar even gaan. Niks voor mij, normaal ga ik gewoon door en neem het vervelende gevoel voor lief. Maar dat lukt me nu gewoon niet.

Kennelijk ben ik niet de enige die zich beroerd voelt. Er is nog steeds sprake van een milde griepepidemie. En wat ik dan zie gebeuren is dat veel van die, met virus besmette, mensen toch maar doorgaan, omdat ze schijnbaar moeten. Vooral van zichzelf. Blijven zorgen voor kinderen, werkgever en klanten. Maar zorgen voor zichzelf? Nee dat is er niet bij. Daar is simpelweg geen tijd voor. Ze nemen wel de hele dag paracetamol om op de been te blijven en sparen ziek mogen zijn op totdat ze naar bed gaan (misschien iets vroeger dan normaal). Wat een bikkels. Ik voel me bijna schuldig omdat ik zwak, ziek en misselijk niet verder kom dan de bank.

Ziek zijn kost tijd en energie. Dat geldt ook voor het herstel. Een herkansing voor mijn inwendige grote schoonmaak. Die zal nu wel opnieuw zo’n zes weken duren. En als ik me niet vergis zitten we dan inderdaad richting het voorjaar! Prima timing :).

 

Afleiding

Ik laat me graag verleiden,

heus ik heb niet veel zin,

als ik wel kan internetten en surfen

met digitaal en interessant gewin.

 

Via Facebook, LinkedIn en Twitter,

met soms een pitstop in de mailbox,

lijkt de tijd te zijn vervlogen,

in de duisternis van mijn black box.

Uitstelgedrag

Nu het officieel herfst is terwijl de zon de schade van afgelopen zomer probeert in te halen, is het extra lastig om geplande dan wel voorgenomen acties in een vrij weekend tot uitvoer te brengen. De tuin in om blad te rapen en onkruid te wieden is nog de meest passende klus. Lekker door de aarde woelen en wroeten. Niet alleen de tuin wordt er mooier van, ook het hoofd wordt dan automatisch leger. Je gaat als het ware ‘aarden’. En dat is heel fijn als je last hebt van hoofdbrekers!

Een andere typische najaarsactie is de grote wisseltruc als het gaat om kleding. De zomerkleding mag uit de kast en de winterkleding weer in de kast. Maar als de zon nog zo lekker schijnt is het wel heel verleidelijk om deze klus uit te stellen. Wat heet, zelf heb ik dit klusje al twee weken opgeschoven. De temperatuur maakte het gewoonweg niet noodzakelijk. Tja, dan is de noodzaak ver te zoeken en stel je ineens andere prioriteiten. Want de zon wenkt je naar buiten. Fietsen, wandelen, terrasje pikken, naar de speeltuin of even met een boek op een zonnig plekje wat vitaminen opdoen.

Ook hiervoor geldt; er is altijd iets leukers te doen! En omdat het ook nog aannemelijk klinkt, stellen we als vanzelf een dergelijke klus met alle gemak even uit.

Maar als het weer dan ineens omslaat en het toch wel erg fris is zo ’s ochtends vroeg op de fiets, vraag je je ernstig af waar ook alweer je handschoenen en je winterjas liggen. Had ik toch maar mijn kledingkast op winterstand gezet.

Ben jij al winterproof qua kleding? Of heb je liever alle kleding bij elkaar in een kast?

 

 

 

Kloostertradities

Wie naar buiten kijkt, kan genieten van prachtige kleuren. De bladeren aan de bomen kleuren geel, oranje, rood of soms zelfs paars. Als de zon schijnt, lijkt het nog lekker warm, vooral achter glas. Maar de vele buien met af en toe een stevige wind maken duidelijk dat een volgende fase is aangebroken. Op het land wordt geoogst. Voorraden van voer worden aangelegd voor het vee en het land is bijna klaar voor de winterslaap. De natuur heeft haar organisatie op orde.

Hoe bereiden wij ons eigenlijk tegenwoordig voor op die periode? Wij vriezen weinig meer in en weckflessen vullen behoort ook tot een grijs verleden. Winkels bieden genoeg voorraad, zodat wij daar zelf niet voor hoeven zorgen. Een duidelijk andere manier van organiseren.

Ons natuurlijke ritme wordt eind oktober even verstoord als we de klok weer een uur terug mogen zetten. Dagen worden korter, avonden langer. Onze productiviteit wordt met het korten van de dagen van nature minder. Leven op dat natuurlijke ritme valt dezer dagen eigenlijk niet meer te doen. Het zijn andere tijden die andere levensritmen stimuleren. Winkels zijn bijna 24/7 open, werken kan altijd en overal nu internet zijn intrede heeft gedaan, reizen is ook geen belemmering meer- we staan kennelijk zelfs “graag” in de file. Deze 24 uurs-maatschappij heeft zeker vele voordelen, maar staat wel erg haaks op de wetten en regels van de natuur. En soms blijken we daar ineens toch veel behoefte aan te hebben. Even een pas op de plaats maken, overzien waar we nu staan om opnieuw te kunnen focussen op wat we nu echt willen. Niet continue achter die sneltrein aan hobbelen, daarin mee te gaan naar wie weet welke bestemming. Af en toe uit die sneltrein stappen voordat de tijd je in lijkt te halen en misschien allerlei nare gevolgen op de loer liggen.

Elk magazine besteedt tegenwoordig aandacht aan thema’s als mindfullness, bezinning, spiritualiteit, minder stress en het voorkomen van bijvoorbeeld een burnout. Ook stilte retraites komen daarbij aan bod. Een paar dagen verblijven in een klooster is zelfs hip.

Een leven in een klooster is anders dan anders. Sinds eeuwen is het klooster een plaats om tot rust en inkeer te komen. Deze plaats biedt ruimte voor bezinning op de vraag hoe we ons werk ervaren en hoe we in het leven staan.

De belangstelling voor retraites op locatie neemt toe. Ze sluiten bewust aan bij de sfeer van het klooster en gebruiken de inspiratie uit kloostertradities. Deze eeuwenoude wijsheden kunnen vernieuwend werken voor je eigen leven.

In de retraites wordt nagegaan wat we kunnen leren over rust, stilte, aandacht geven, leven vanuit je hart, veranderingen in je leven en contact maken met de bron van het leven.

Niets moeten, tijd voor jezelf. Kortom enkele dagen “vol” rust. Letterlijk even stilvallen. En dat is niet altijd even gemakkelijk. Want vaak zijn we innerlijk behoorlijk onrustig. De kloosterdagorde (3 maaltijden en 6 diensten) helpt om structuur aan de dag te geven.

Er bestaan overigens ook moderne retraites met als thema “zingeving en werk” of “zinvol werken en leven”. En er zijn zelfs trainingen op het gebied van tijdmanagement die worden gelinkt aan de ‘Regel voor monniken’ van Benedictus van Nursia (480-547). De organisator van het westerse monnikendom.  

Mooie tip: De kunst van het ophouden : luister naar “het luiden van de kerkklokken”.

Durf je werkzaamheden te onderbreken voor een moment van bezinning en inspiratie en met een frisse kijk terug te keren en ervaar eens wat de stilte met je doet.

Wil je je ervaringen delen?