Dit is wat ik doe

Afgelopen week liet ik opnames maken voor een nieuw ondernemersportret voor op mijn website. In beeld brengen wat ik doe en waarom. Allemaal gesneden koek dacht ik. Maar toch, als je daar ineens over na moet denken en het in woorden en beelden wilt vatten, blijkt het lastiger dan je denkt. Opschrijven helpt om daar inzicht in te krijgen.

Van nature:

  • Schep ik orde in de chaos, ja ik ben een organisatietalent
  • Pik ik snel signalen op zodat ik intuïtief kan werken o.b.v. mijn hooggevoeligheid en onderbuikgevoel
  • Houd ik van logica en eenvoud en komt mijn boerenverstand goed van pas, zowel zakelijk als privé

Ik breng graag orde en structuur aan in een omgeving waar dat nodig is en als daar om gevraagd wordt.

Mijn persoonlijke missie: iedereen overtuigen dat een opgeruimde, schone, passende en geordende omgeving, je een solide basis biedt om van daaruit te leven, te werken en je idealen na te streven.

Ik bedoel dan niet perse een hele cleane strakke omgeving. Want ik weet zeker dat niet iedereen zich daar prettig bij voelt, ook ik niet. Waar het om gaat is dat je omgeving jou dient om er lekker in te kunnen leven en werken. Dat je niet hoeft te zoeken naar spullen, je niet struikelt over rommel, je zicht niet vertroebelt door viezigheid en dat er ruimte is voor ontspanning of nieuwe dingen en dat je er daar prettig voelt.

In de huidige tijd is ons hoofd vaak te vol! We hollen achter feiten en onszelf aan, worden geleefd, streven naar het perfecte plaatje en raken soms even het overzicht kwijt of verliezen zelfs de controle. Met man en macht proberen we dat overeind te houden. Soms uit zich dat in perfectionisme en doen we nog harder ons best om alle ballen in de lucht te houden. We proberen ons beter te voelen door spullen te verzamelen of geven onszelf volledig over aan online gedoe.

Laten we zeggen: Je krijgt het gewoon niet meer op een rijtje, niet fysiek in je omgeving en niet in je hoofd. Dat wil je wel maar je weet niet waar te beginnen. Op je werk worden deze signalen vaak het eerst duidelijk. Je manager of een collega spreekt je er voorzichtig op aan en je gaat wellicht geïrriteerd gedrag vertonen. Het welbekende korte lontje. Iedereen ziet het gebeuren alleen jij nog niet.

En wat fijn als ik dan mag aantreden om je te komen helpen. Als coach op de werkplek om samen met jou aan de slag te gaan en orde op zaken te stellen. Dat voelt veilig en je wilt eigenlijk niks liever dan weer grip krijgen op je werk. Door fysiek te gaan opruimen, stapels weg te werken, keuzes te maken in werkzaamheden, je planning onder handen te nemen, prioriteiten aan te brengen in je acties en je inbox eens helemaal leeg te maken, komt er als vanzelf meer ruimte en overzicht. Er ontstaat meer ruimte om je werk te kunnen doen en zicht te houden op wat er vandaag van je verwacht wordt. Het allermooiste van dit avontuur is dat je nu ook beter je gedachten kunt gaan ordenen en dat je hoofd stukje bij beetje leger wordt. Er komt meer rust in de tent. Nu kun je ook beter gaan reflecteren. Want hoe is het toch mogelijk dat het zover gekomen is? En hoe kun je dat in de toekomst voorkomen? Op die en andere vragen weet alleen jij het antwoord. Het is heel plezierig om je daarbij te kunnen helpen en inzichtelijk te maken waar jij staat. Maar ook om te zien dat je jouw talenten nog beter leert kennen, net als je valkuilen en dat je beseft dat er ook grenzen zijn die je mag bewaken. Het voelt goed om een bijdrage te kunnen leveren aan jouw persoonlijke ontwikkeling en ik geniet elke keer weer van het resultaat. Want jij gaat ervan stralen!

Samen daarover sparren, zo nu en dan de puntjes weer even op de i zetten, geeft lucht en helpt je om fris en fruitig je werk, en ook je dagelijks leven, telkens weer even een boost te geven. Zo houd jij de regie over jouw leven.

Mocht je mijn hulp nodig hebben dan weet je me te vinden.

Zonnige groet,

Claudy

 

PS Stel heel eenvoudig orde op zaken, door je boerenverstand te gebruiken 😊!

 

Maak werk overdraagbaar

In je werk heb je een bepaalde functie waarbij allerlei taken horen. Globaal is die functie vastgelegd in een functieprofiel. Die wordt meestal gebruikt tijdens sollicitatieprocedures. Je hebt dan vaak een goed beeld van de inhoud van de functie en de daarbij behorende verantwoordelijkheden. Maar als je voor het eerst in die functie gaat werken heb je vaak geen flauw idee wat je allemaal precies moet doen. Dan is het heel plezierig als er een collega je inwerkt. Soms is dat degene die je gaat opvolgen. Het is heel handig om te weten hoe die collega het werk steeds heeft uitgevoerd en waar je alle benodigde informatie kunt vinden. Soms nodigt een dergelijke inwerk- periode uit om enkele procedures eens vast te leggen of misschien wat aan te passen. Een frisse blik kan daarbij enorm helpen. Want uiteindelijk ga jij wel hetzelfde werk doen maar dan op jouw manier.

Als het zo gaat is dat een ideale situatie voor bedrijf en medewerkers. Echt de tijd en ruimte nemen om iemand volledig wegwijs te maken in een nieuwe functie. Maar soms is die tijd er niet, zoals wanneer er een collega op vakantie gaat. De hoognodige dingen, die door moeten lopen en echt niet kunnen wachten, worden dan overgedragen. Vaak met enige haast omdat er nog zoveel te regelen is voordat de vakantie ingaat. Vervelender wordt het als een collega ziek is. Dan is het van belang dat de meest urgente zaken door collegae worden waargenomen. Dat blijkt in de praktijk vaak roeien met de riemen die je hebt op dat moment. Gelukkig komt die collega na korte of iets langere periode gewoon weer terug zodat die het achterstallige werk kan wegpoetsen en voor cruciale vragen mag je hem of haar vast thuis wel even storen. Al het werk moet in die periode gedaan worden door minder mensen en dat levert stress op. Er is dan ook geen ruimte en tijd om stil te staan bij het feit dat werk kennelijk nog niet echt overdraagbaar is gemaakt.

Afgelopen weken heb ik helaas een paar keer vernomen dat er heel plotseling een collega van bekenden kwam te overlijden. Ineens wordt er iemand weggerukt uit het leven. Dat veroorzaakt veel verdriet en ontreddering. Zowel emotioneel als zakelijk. Want die persoon is er niet meer, je kunt niks meer vragen. Heel bizar. Verdriet en gemis kun je niet wegnemen maar wat zou het verlichtend zijn als werk eenvoudiger is over te nemen. In de situaties die ik meekreeg bleek dat echter niet het geval. Het werk was onvoldoende overdraagbaar gemaakt wat leidde tot stressvolle situaties en onopgeloste vraagstukken. Dat is echt een gemiste kans. Dit zijn natuurlijk hele extreme situaties maar toch, het noopt tot nadenken.

Tijdens elke begeleiding die ik doe op werkplekken kom dit thema gelukkig aan bod. En inderdaad, daar is meestal niet of nauwelijks over nagedacht. Het hoeft niet allemaal tot in detail, maar alleen al het nadenken over hoe je het werk overdraagbaar kunt maken schept inzicht. Je kunt je bijvoorbeeld bij het opslaan van documenten telkens afvragen “Waar zou iemand anders dit logischerwijs gaan zoeken en onder welke naam?”. Sommige procedures kunnen schriftelijk vastgelegd worden zodat het een naslagwerk wordt. Maar dat is allemaal van functie tot functie verschillend. Denk er maar eens over na of jouw werk zo door iemand opgepakt zou kunnen worden in geval van nood. Voor een ZZP-er ligt dat nog ingewikkelder. Een belangrijke tip; zet altijd telefoonnummer bij de gemaakte afspraken zodat klanten geïnformeerd kunnen worden en zorg dat iemand weet hoe er toegang tot je digitale systeem verschaft kan worden. Je weet maar nooit.

Als je toch gaat opruimen en archiveren richting de feestdagen, kijk dan eens of je alvast kleine stappen hierin kunt zetten.

Succes.

Claudy

Detox, het echte werk

Op een zondagochtend werd ik verwacht op een mooie locatie, een hoeve in Brabant. Tijdens het officieel welkom werden we getrakteerd op kruidenthee en onze eerste sap, pure zuurkool-sap. Bah, wat was dat vies zeg. Als dat de trend moest zetten vreesde ik het ergste. Maar dat bleek later toch mee te vallen. De eerste dag was heel ontspannend. Ik onderging een heerlijke massage en kon gebruik maken van massagematten en voetenbadjes. Bijna helemaal privé omdat de meesten van onze groep deelnamen aan een zweethut-sessie. De dag vloog om. Thuis ging ik aan de zelf gemaakte groentesoep en fruitsapjes. Dat was allemaal zo slecht nog niet. Ook de drinkklei; geen centje pijn, honger had ik niet. Voelde me loom en zelfs beetje nutteloos. Maar ja, opdracht is opdracht; niks doen en het allemaal maar laten gebeuren 🙂

De volgende dag was pittiger. Op dag 2 stond er een heerlijke lichaamspakking op het programma en andere ontspannende activiteiten. Ook onderging ik een korte iriscopie. Opnieuw een verhelderende kijk op mezelf. Kennelijk zeggen mijn ogen ook dat o.a. suikers en alcohol niet zo goed zijn voor mijn lijf. Ooit (heel lang geleden) is me dat ook al eens verteld bij de constatering dat ik hypoglycemie had (heb). Toen was ik een jaar lang zonder koffie, suikers en alcohol. De klachten die ik toen had namen langzaam maar zeker af. En ook nu, tijdens de detox voel ik dat mijn lijf het wel fijn vindt, geen suikers en zo. De hartkloppingen, waar ik zo vaak last van heb, bleven uit. Gelukkig! Op deze dag waren we voor het overgrote deel allemaal in dezelfde ruimte. Het was druk en rumoerig en ik kon mezelf niet afsluiten. Ik kreeg alle prikkels binnen en werd er gek van. Gelukkig was het mooi weer, dus naar buiten. Ik heb wat kunnen schrijven en ook zitten mijmeren in de zon. Ik had ook geen behoefte om met iemand te praten. Zo fijn om even helemaal offline te zijn op alle fronten 🙂

Op dag 2 onderging ik een tweede darmspoeling. Die was nodig, want het loslaten bleek nog niet helemaal te lukken…… Hierdoor kreeg ik wel meer last van mijn lijf. Maar op tijd naar bed en de volgende dag op naar de thema-opstellingen-dag.

De derde dag was de meest ongemakkelijke dag. Ik had last van een sluimerende en stekende hoofdpijn en mijn buik en/of darmen rommelden continue. Als het stil viel, hoorde je mij. Ook al was alles over het thema darmen gelegitimeerd, ik voelde me tamelijk ongemakkelijk. Het was de dag waarop er emotioneel dingen losgelaten konden worden. Best spannend. Iedereen bracht een eigen thema of vraag in en iedereen stelde zich kwetsbaar op. Prachtig om te zien hoe de opstellingen uitwerkten. Ook mijn opstelling vond ik heel verrassend. Ik had gekozen voor het thema: verantwoordelijkheid los durven laten vs meer kunnen genieten. Zo mooi, hoe twee mensen de twee verschillende Claudy’s neerzetten, ze er allebei mochten zijn en uiteindelijk tot elkaar kwamen. Ze kropen tegen elkaar aan in de warmte van de zon. Warmte en zon, daar bloei ik altijd zo van op. Mooi dat dit zo samenviel.

Met een voldaan en plezierig gevoel ging ik huiswaarts. Er gebeurde van alles in mijn lijf maar ook emotioneel. Mijn gevoel zei me dat het nog niet klaar was. Ik heb er nog een vierde dagje van sappen aan vast gekoppeld en ben pas ’s avonds heel voorzichtig wat gaan eten. Ik vond het zonde om weer te gaan eten op een of andere manier. Maar ja, je hele leven op sapjes, kruidenthee en water teren lijkt me toch ook geen avontuur.

Claudy

 

De lente is begonnen

Op 21 maart is het officieel lente geworden. Het weer onderstreepte dit helaas niet, het was grauw en koud. Terwijl lente juist staat voor de eerste zonnestralen waardoor we de ramen opengooien, lammetjes dartelen in de wei en de krokussen boven de aarde uitpiepen.

Lente is het seizoen van de Keukenhof, Pasen, de kleur geel, het verzetten van de klok, voorjaarsmode, alvast de tuin in, de belastingaangifte, aangenamere temperaturen en natuurlijk ook de voorjaarsschoonmaak. Iedereen krijgt weer zin om naar buiten te gaan en de frisse lentegeuren naar binnen te halen. Vroeger wilde iedereen voor Pasen het huis volledig schoon en opgeruimd hebben, ging de kachel uit en werd de winterkleding verruild voor de voorjaarslook, ongeacht de temperatuur. Gelukkig passen we die rituelen aan naar de huidige tijd, dus als het koud is houden we onze winterjas nog even bij de hand en de verwarming gaat gewoon aan. Alleen de grote voorjaarsschoonmaak schiet er tegenwoordig bij in. Ik weet het, het is heel ouderwets en het kost behoorlijk wat tijd en energie, maar toch. Het is zo ontzettend aan te bevelen, juist in deze tijd.

Opruimen, sorteren, keuzes maken, schoonmaken, ordenen en spullen wegdoen, het levert zoveel meer op dan je denkt. Door het verplaatsen van al je meubels en het schoonmaken van ook de hoeken en de gaatjes gaat er als vanzelf een nieuwe frisse energie door de ruimte. Je maakt je los van wat oud, kapot, vies of niet meer nodig is. Zo verlies je de ballast en ontstaat er ruimte. Letterlijk en figuurlijk. En last but not least, je wordt er zo ontzettend blij van!

Vind je het moeilijk om te beginnen, begin dan klein. Bijvoorbeeld met een plank in een kast, een lade, een plek waar je steeds al je spullen neerlegt of een hoek van een kamer. In huis of op je werkplek, het kan allebei. Zolang het maar behapbaar voor je is.

Mocht je extra inspiratie nodig hebben dan geef ik graag een klein zetje. Laat een berichtje achter en vertel waarom jij het zo lastig vindt om aan de slag te gaan of laat weten welke tip je hebt voor anderen en ik beloon je met mijn inspiratieboekje Ruimte geeft rust. Voor Pasen geef ik er 5 weg.

Geniet van de eerste zonnestralen!

Claudy

PS Grootse dingen beginnen vaak klein

afbeelding  kaft

En dan staat de tijd even stil….

Dagelijks racen we allemaal tegen de klok. Opgejaagd door afspraken, onverwachte zaken, wachttijden die uitlopen of een te krappe agenda. Gewoon te veel te doen in te weinig tijd, waarvan je amper kunt genieten. Dat dekt volgens mij voor de meesten wel de lading.

.tijd staat stilEn dan ineens komt er een slecht bericht. Iets waar je niet op had gehoopt of wat je niet had verwacht. Iets dat je hele leven in één keer overhoop gooit. Dat is onwerkelijk, je hebt er geen vat op. Onzekerheid, angst en verdriet worden ineens de belangrijkste peilers. Je dagelijks ritme en je agenda zijn slechts nog handvatten die je een klein beetje richting en houvast geven om overeind te blijven en de dag door te komen.

Want ineens staat de tijd gewoon even stil. Alles blokkeert, je wilt misschien nog wel, maar het lukt gewoon niet. Tijd om letterlijk stil te staan en de ruimte te geven aan alle emoties die hiermee gepaard gaan.

Pluk de dag!!

Claudy

 

Er even tussen uit…..

Strand, zee en redelijk weer. Dat was al dat ik nodig had vanochtend om mijn hoofd leeg te maken en me tegelijkertijd te laten inspireren door alles wat ik zag, voelde en rook.

De zilte zeelucht en het geluid van de branding laten me gelijk in een andere wereld toe. Het was nog heel vroeg dus had ik het strand en de duinen voor een groot deel aan me zelf. Wat een rijkdom. Even helemaal niets en kijken naar de eindeloze horizon over een heel vlakke waterpartij. Meeuwen die op de palen zitten en de bergen schelpen die achtergebleven zijn op het zand omdat het eb is. Het strand wordt toerist-klaar gemaakt. De prullenbakken staan er al, de loopplanken nog niet. Een groot aantal strandhuisje zijn weer opgebouwd en in de verte rijden tractoren en buldozers heen en weer om het zand weer te verdelen. Hier en daar is er behoorlijk wat zand weggespoeld de afgelopen maanden.

Een vader voetbalt met zijn zoon, een stel loopt hand in hand op blote voeten te wandelen, een vrouw laat haar hond uit, een hardloper doet een warming up en een man staat in de branding met zijn hengel te vissen. Het allermooiste plaatje vanochtend was een ouder stel dat dichtbij de waterlijn synchroon oefeningen aan het doen was. Ze hebben vast ooit naar Nederland in beweging gekeken van Olga Commandeur. Het zag er niet alleen professioneel maar ook vertederend uit. Zou ik over 20 jaar ook op deze wijze nog actief zijn?

Verschillende levensfases kwamen er aan me voorbij vanochtend waardoor de vergankelijkheid van het leven even pijnlijk duidelijk werd. Veertig jaar geleden liep ik hier ook al, nu doet mijn dochter van dezelfde leeftijd haar eigen ervaringen op die weer herinneringen worden voor later. Vandaag zijn het mijn voetstappen in het zand, over tien jaar die van mijn kind en over vijfentwintig jaar misschien wel die van mijn kleinkind. En eens zullen mijn voetstappen hier in het zand vervagen….

Dat doet je beseffen dat je vandaag leeft en al wat je meemaakt een herinnering wordt voor later.

Maak er een mooie dag van vandaag!

Claudy

 

 

 

 

 

Hoog Sensitief Persoon (HSP)

Als organizer heb ik natuurlijk vaak te maken met mensen die tijdelijk even het overzicht kwijt zijn en hulp nodig hebben bijvoorbeeld bij het op orde krijgen van hun werkzaamheden en of werkplek. Het is me opgevallen dat een groot aantal van deze mensen extra gevoelig is voor prikkels rondom de werkplek. En dat is voor mij heel herkenbaar. Want na al mijn persoonlijke ervaringen op het gebied van gevoeligheid weet ik nu dat ik zelf extreem gevoelig ben. Dat wordt ook wel HSP genoemd: Hoog Sensitief Persoon.

Ik heb besloten om mijn kwaliteiten en ervaringen  als HSP te gaan inzetten voor Puur Structuur. Werknemers en ondernemers met HSP worden mijn doelgroep.

Met ingang van 1 september zal ik ook mijn blog daarop richten. Mijn eigen dagelijkse of wekelijkse ervaringen zal ik dan met jullie delen. Maar ook ervaringen van jullie zijn van harte welkom. Op deze manier wil ik al diegene die ‘last hebben van HSP zijn’ een hart onder de riem steken. Tevens wil ik meer begrip vragen en voor (h)erkenning zorgen voor deze steeds groter wordende groep mensen die is deze wereld vol prikkels overeind proberen te blijven.

Hoop je straks regelmatig te ontmoeten op mijn blog 🙂

Claudy

Nut van de voorjaarsschoonmaak

Nederlanders stonden lang bekend om hun schoonmaakmanie, zeker in de 17de eeuw. Huizen, straten en stoepen waren veel schoner dan in andere landen.  En nog steeds is Nederland best een schoon land in vergelijking met andere Europese landen. Maar de grote voorjaarschoonmaak passen we nog zelden toe.

De voorjaarsschoonmaak wordt vaak in verband gebracht met religieuze feesten. Vroeger moest die hier bijvoorbeeld  voor Pasen klaar zijn. Maar ook de Moslims kennen een schoonmaakritueel. Zij reinigen huis, lichaam en geest. Vasten tijdens de Ramadan maakt daar een onderdeel vanuit.

Tot in de jaren 60 gonsde het elk jaar enkele weken voor Pasen rond in buurt. Ben jij al begonnen? Wanneer begin jij? De voorjaarsschoonmaak betekende dat heel het huis op zijn kop moest, een flinke klus dus. Er werd gewerkt volgens een strik schema, van boven naar onder en van achter naar voren. Het stoepje en de klink van de voordeur kwamen op de dag voor Pasen als laatste aan de beurt. Zo werkte men zich letterlijk een weg naar buiten.

De schoonmaak had toen ook bepaalde regels. Bijvoorbeeld:

De winterkleren werden opgeborgen of het nu lekker weer was of niet.                             De kachel werd afgekoppeld.  Het was een schande als je met Pasen je kachel nog gebruikte.                                                                                                                              Alle kasten werden leeggehaald en al het linnen werd gewassen, ook al werd het niet gebruikt.                                                                                                                                     Matrassen werden opnieuw gevuld. Dit was tevens een strijd tegen huismijt en vlooien.       Het hout werd in de boenwas gezet.                                                                                  Alles wat los en vast zat werd gesopt.                                                                            Matten werden uitgeklopt met een mattenklopper.                                                        Ramen werden gelapt en gordijnen gewassen.

Halverwege de jaren 60 was het gedaan met de voorjaarsschoonmaak. De Dolle Mina’s kwamen op en het huishouden werd minder belangrijk. Steeds meer vrouwen gingen buitenshuis werken  waardoor er veel minder tijd overbleef voor huishoudelijke klusjes. Gelukkig werden er steeds meer apparaten ontwikkeld die tijdbesparend werkten, denk aan de afwasmachine en sinds kort zelfs een computergestuurde stofzuiger. Zo houden we de boel een beetje bij.

Toch is het jammer dat deze traditie niet meer bestaat. Want door eens flink de bezem door het huis te halen maakten we ‘en passant’ ook ons hoofd leeg en kregen we een heerlijk opgeruimd gevoel. Ik ben ervan overtuigd dat als we jaarlijks eens flink opruimen en poetsen we onszelf stukken beter zullen voelen en beter opgewassen zijn tegen de hektiek van tegenwoordig.

Aan de slag dus! Want die witte tornodo uit de reclame van Ajax destijds werkt helaas niet vanzelf.

PS Op 21 maart jl. verzorgden ASP-organizing, Organizing and Styling en Puur Structuur twee workshops spoedcursus voorjaarsschoonmaak in Oisterwijk.

 

 

 

 

Geen beweging in te krijgen

Herken je dit: Je hebt afspraken staan buiten de deur waar je naar toe gaat. En je hebt geplande werkzaamheden, lees afspraken met jezelf, staan in je agenda. Zo op papier heb je alles keurig op een rijtje. Je hebt zelfs voldoende buffer voor onverwachte zaken. Maar in werkelijkheid komt er helemaal niets van terecht. Elke dag neem je jezelf voor, ‘nu ga ik me er aan houden’. Om vervolgens na een aantal uren te moeten constateren dat er weer niks zinnigs uit je handen is gekomen. Je laat je snel verleiden door social media. Twitter, LinkedIn en Facebook, daar kun je echt uren mee bezig zijn. Het levert even vluchtig contact op met de virtuele buitenwereld en dat was het. Je kijkt op de klok, ‘jeetje alweer twee uur voorbij zonder ook maar iets aan mijn voorgenomen taken gedaan te hebben’. En over een uurtje moet je alweer de deur uit om je volgende afspraak te halen. Daarin kun je dan niet doen wat je had willen doen en dus laat je het maar gaan.

Wat is dit? Uitstelgedrag hoor ik je zeggen. Ja er is zeker sprake van uitstelgedrag. Maar ik vraag me af of dit alleen maar met uitstelgedrag te maken heeft. Voor mijn gevoel zit hier meer achter. Geen puf, geen energie. Je kunt de juiste flow niet te pakken krijgen. Het heeft eerder te maken met het ontbreken van de juiste motivatie. Om die te vinden kom je toch weer bij gewenste doelstellingen uit. Daar zit je misschien niet op te wachten. Echter werkt het wel zo. Als je weet waar je heen wilt en waarom, zul je eerder je schouders ergens onder zetten en je minder snel laten afleiden van je uiteindelijke doel.

Neem een time out, zet je wensen en verwachtingen eens op papier. Komt dat overeen met wat je allemaal in je agenda hebt staan? Doe je de juiste dingen? Of laat je je leiden door andere zaken? Je kunt ook je gedachten verzetten. Doe eens iets heel anders dan de bedoeling was. Dit kan al enige helderheid verschaffen.Je kunt ook de buitenlucht opzoeken of eens kijken of je in huis iets kunt aanpakken. Misschien kun je een plekje rommelvrij maken. Dat geeft letterlijk resultaat maar je zult ook merken dat het ontrommelt in je hoofd. Ruimte creëren in je hoofd schept vaak al duidelijkheid. Wie weet tot welke prachtige hernieuwde inzichten je komt.

Ik wens je zinvolle gedachten met een vreugdevolle uitvoering.