Loslaten

“Dat moet je gewoon loslaten”

Hoe vaak horen we deze zin of zeggen we dit zelfs tegen een ander?
Maandelijks, wekelijks of zelfs dagelijks? Allemaal met de beste bedoelingen
omdat er nu eenmaal veel mensen zijn die zich elke dag met teveel zaken
bezighouden die er eigenlijk niet toe doen. Of nog bezig zijn met het verwerken
van een ingrijpende gebeurtenis. Meestal zit het vooral in het hoofd maar soms
voelen we het ook letterlijk ergens in ons lijf. Stijve spieren, pijnlijke
schouders en nek, hartkloppingen, zweethanden, wisseling van stemmingen of
minder goed slapen. Niet fijn als je daar last van hebt. Je hebt wel degelijk
allerlei klachten maar bent verder gezond.

Je voelt je druk in je hoofd en verlangt naar rust. Even niks,
even er tussen uit. Een vakantie in het vooruitzicht, daar kijk je dan naar
uit. Even weg van alles, uit je omgeving. Dan kies je voor een
vakantiebestemming elders, ver weg of dichterbij huis. Een andere omgeving zal
je goed doen en ervoor zorgen dat je als herboren terugkeert na je vakantie.

Zo lijkt het. Maar echt loslaten doe je niet alleen door uit de
situatie te stappen. Je overtuigingen en gedachten zitten nu eenmaal in je
hoofd en neem je dus als vanzelf mee naar welke tropische bestemming dan ook.
Je ziet ze dan wel in een andere context of ze verdwijnen naar de achtergrond voor
één of twee weken. Eenmaal terug op honk, als het gewone leven weer begint,
vragen ze ineens weer alle aandacht. Snap je dat nou? Het ging zo fantastisch
al snorkelend en zonnend of met een cocktail op een gezellig terras.

Tja, loslaten klinkt heel eenvoudig maar is het dus niet. De vraag
is, hoe kun je dat nu echt doen? En je daarin zo trainen dat je ook in de
toekomst gemakkelijker kunt loslaten. Een intrigerend thema dat ik ook zelf
deze zomer ga onderzoeken. Ik wil mijn ervaringen graag met je delen en sta ook
open voor jouw ervaringen. Heb je een goede tip of bijzondere ervaring over het
thema “loslaten”, dan wil ik je van harte uitnodigen om te reageren.

Loslaten in de praktijk: Ik ben
vroeg in de ochtend en in de regen gaan wandelen op het strand. Heb heel bewust
paraplu, I-phone en mijn horloge thuisgelaten. Er was niemand dus kon ik hardop
praten en schreeuwen. Dat heb ik heel bescheiden gedaan. Ga ik morgen nog eens
proberen:)

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*