Opruimen; ik daag je uit!

Voorjaarsschoonmaak

In de regel vind/vond de grote schoonmaak altijd plaats in de weken voor Pasen. Het hele huis werd binnenstebuiten gekeerd. Overbodige spullen werden weggedaan, winterspullen opgeruimd en alles ging van de kant zodat er eens goed geboend en geschrobd kon worden. Om zo op ons paasbest fris en fruitig het lentefeest te vieren. Tegenwoordig geven we niet meer zo happig toe aan die opruim- en schoonmaakwoede. Zodra de eerste zonnestralen binnen schijnen gooien we ramen en deuren wel open, nemen de stof die extra goed zichtbaar wordt voor lief, en gaan naar buiten naar terras of speelweide. Binnen aan de slag komt later wel. Maar wanneer dan?

Overgangsfase

Dus nu kom ik met mijn eieren na Pasen. Want eens moeten we toch onder de loep nemen dat de winterjassen naar zolder kunnen, de tuinmeubels weer naar buiten mogen en de wintergarderobe ingeruild mag worden voor een lente outfit. En wees eerlijk, ook jij hebt vast en zeker al wat leuke voorjaarsitems gescoord. Zo komen er stiekem meer spullen binnen dan dat er spullen uitgaan en slibt heel voorzichtig je kast, kamer of woning dicht. Ineens is het dan genoeg, je kunt niet meer goed opbergen, kasten worden een zooitje en spullen staan ronduit in de weg. Tijd om toch die opruimwoede tot uiting te laten komen.

Opruimen; ik daag je uit

Daarom start ik opnieuw met een zogenaamde opruim-challenge. Nee, niet gelijk een hele grote schoonmaak, want dan haak je wellicht af. We doen het stap voor stap. Elke dag mag er minimaal 1 en maximaal 3 stuks aan rommel weg! Ongebruikte spullen, kapotte dingen, producten over de datum, spullen die er niet meer toe doen omdat je er uitgegroeid of ze ontgroeid bent. Heus, het mag allemaal gewoon weg! In de prullenbak (graag wel sorteren op glas, plastic, papier e.d.) of naar derden. Er iemand blij meemaken geeft een extra goed gevoel en met spullen 2e hands verkopen kun je extra sparen voor bijvoorbeeld je vakantie.

50 dagen

Dus doe je mee? Laten we dit 50 dagen doen. Ik begin vandaag en jij haakt in op moment dat je door dit blog geïnspireerd raakt. Noteer je start datum en de einddatum in je (digitale) agenda plus een paar ijkmomenten. Check elke 10 dagen hoe het gaat. Lukt het of blijft het dagelijks lastig om keuzes te maken? Of merk je dat verloop van tijd het je steeds gemakkelijker af gaat en er zelfs meer dan 3 dingen de deur uit gaan. Alles is okay, zolang je maar dagelijks heel even, vijf minuten maar, aandacht geeft aan het opruimen van overbodige zooi. Op naar een lege prullenbak 🙂

Check ook de pagina op Facebook Ruimte geeft rust. Ik zal regelmatig mijn ervaringen en foto’s posten. En heb je de challenge helemaal volbracht, laat het me weten met een leuke anekdote en foto. Je wordt beloond met het boekje Ruimte geeft rust 😊!

Laat me weten als er vragen zijn.

Succes met dagelijks opruimen. Op richting de zomer.

Dit is wat ik doe

Afgelopen week liet ik opnames maken voor een nieuw ondernemersportret voor op mijn website. In beeld brengen wat ik doe en waarom. Allemaal gesneden koek dacht ik. Maar toch, als je daar ineens over na moet denken en het in woorden en beelden wilt vatten, blijkt het lastiger dan je denkt. Opschrijven helpt om daar inzicht in te krijgen.

Van nature:

  • Schep ik orde in de chaos, ja ik ben een organisatietalent
  • Pik ik snel signalen op zodat ik intuïtief kan werken o.b.v. mijn hooggevoeligheid en onderbuikgevoel
  • Houd ik van logica en eenvoud en komt mijn boerenverstand goed van pas, zowel zakelijk als privé

Ik breng graag orde en structuur aan in een omgeving waar dat nodig is en als daar om gevraagd wordt.

Mijn persoonlijke missie: iedereen overtuigen dat een opgeruimde, schone, passende en geordende omgeving, je een solide basis biedt om van daaruit te leven, te werken en je idealen na te streven.

Ik bedoel dan niet perse een hele cleane strakke omgeving. Want ik weet zeker dat niet iedereen zich daar prettig bij voelt, ook ik niet. Waar het om gaat is dat je omgeving jou dient om er lekker in te kunnen leven en werken. Dat je niet hoeft te zoeken naar spullen, je niet struikelt over rommel, je zicht niet vertroebelt door viezigheid en dat er ruimte is voor ontspanning of nieuwe dingen en dat je er daar prettig voelt.

In de huidige tijd is ons hoofd vaak te vol! We hollen achter feiten en onszelf aan, worden geleefd, streven naar het perfecte plaatje en raken soms even het overzicht kwijt of verliezen zelfs de controle. Met man en macht proberen we dat overeind te houden. Soms uit zich dat in perfectionisme en doen we nog harder ons best om alle ballen in de lucht te houden. We proberen ons beter te voelen door spullen te verzamelen of geven onszelf volledig over aan online gedoe.

Laten we zeggen: Je krijgt het gewoon niet meer op een rijtje, niet fysiek in je omgeving en niet in je hoofd. Dat wil je wel maar je weet niet waar te beginnen. Op je werk worden deze signalen vaak het eerst duidelijk. Je manager of een collega spreekt je er voorzichtig op aan en je gaat wellicht geïrriteerd gedrag vertonen. Het welbekende korte lontje. Iedereen ziet het gebeuren alleen jij nog niet.

En wat fijn als ik dan mag aantreden om je te komen helpen. Als coach op de werkplek om samen met jou aan de slag te gaan en orde op zaken te stellen. Dat voelt veilig en je wilt eigenlijk niks liever dan weer grip krijgen op je werk. Door fysiek te gaan opruimen, stapels weg te werken, keuzes te maken in werkzaamheden, je planning onder handen te nemen, prioriteiten aan te brengen in je acties en je inbox eens helemaal leeg te maken, komt er als vanzelf meer ruimte en overzicht. Er ontstaat meer ruimte om je werk te kunnen doen en zicht te houden op wat er vandaag van je verwacht wordt. Het allermooiste van dit avontuur is dat je nu ook beter je gedachten kunt gaan ordenen en dat je hoofd stukje bij beetje leger wordt. Er komt meer rust in de tent. Nu kun je ook beter gaan reflecteren. Want hoe is het toch mogelijk dat het zover gekomen is? En hoe kun je dat in de toekomst voorkomen? Op die en andere vragen weet alleen jij het antwoord. Het is heel plezierig om je daarbij te kunnen helpen en inzichtelijk te maken waar jij staat. Maar ook om te zien dat je jouw talenten nog beter leert kennen, net als je valkuilen en dat je beseft dat er ook grenzen zijn die je mag bewaken. Het voelt goed om een bijdrage te kunnen leveren aan jouw persoonlijke ontwikkeling en ik geniet elke keer weer van het resultaat. Want jij gaat ervan stralen!

Samen daarover sparren, zo nu en dan de puntjes weer even op de i zetten, geeft lucht en helpt je om fris en fruitig je werk, en ook je dagelijks leven, telkens weer even een boost te geven. Zo houd jij de regie over jouw leven.

Mocht je mijn hulp nodig hebben dan weet je me te vinden.

Zonnige groet,

Claudy

 

PS Stel heel eenvoudig orde op zaken, door je boerenverstand te gebruiken 😊!

 

Wat heb je echt nodig?

We schrijven 19 december, twee dagen voor de kortste dag van het jaar. Dan gaat de winter officieel beginnen. Tijd voor warme kleding, stevige dichte stappers die tegen sneeuw kunnen en dikke winterjassen met handschoenen. Meestal ligt dit allemaal al paraat na de kledingwissel, wachtend op de eerste vorst en winterse neerslag.

Maar ik moet bekennen dat dit nu bij mij niet zo is. Ja, de meest luchtige zomerkleding is verhuisd naar de onderste regionen van de kast en de lange mouwen liggen nu op grijphoogte. Echter zit de echte winterkleding nog netjes opgeborgen, in een dichte opbergbox op zolder. Het weer was er het afgelopen najaar niet echt naar en de agenda zorgde voor andere prioriteiten. En doordat de boxen niet zijn uitgepakt, het inmiddels ook best al fris is geweest, kom ik er achter dat wat ik nu heb aan kleding, eigenlijk al voldoende is. Je hebt dus veel minder nodig dan je denkt. Dit is weer een mooie bevestiging, ook voor een professional organizer als ik.

En nu zo richting het einde van het jaar worden alle losse eindjes afgewerkt. De kerstversiering is aangebracht. Die wisseltruc vond wel doorgang. Ik heb direct wat spullen uitgezocht die niet meer gebruikt worden en daar een ander blij mee gemaakt. Mijn kantoor was ontploft rondom de datum van de lancering van mijn boek. Ook dat is achter de rug en alles is nu netjes opgeruimd. De administratie is op orde tot op heden en de agenda voor komend jaar (bijna) nog maagdelijk wit en slechts gevuld met belangrijke data zoals verjaardagen. Ben helemaal klaar om af te schakelen rond de feestdagen, om de stilte op te zoeken en heerlijk thuis te zijn met degenen die me lief zijn. Niks moet, en er is maar weinig nodig om kerst te vieren.

Wat is er echt nodig?

Pure eenvoud deze mini kerststal

Geen pracht en praal of eindeloze luxe diners. Nee, wij houden het bij kaarslicht, haardvuur, thee of een wijntje, goed gezelschap, thuis op de bank, met elkaar, mijmeren, stil worden, wandelen, winterkost en traditiegetrouw de garnalencocktail 🙂

Er is maar weinig nodig om te kunnen genieten en om lekker te kunnen leven. Goed om daar zo nu en dan even bij stil te staan. Kerst is daarvoor een uitgelezen moment.

Mooie dagen toegewenst!

Zonnige groet,

Claudy

Veel te veel ingepakt!

Ik had het kunnen weten. Ook dit jaar had ik veel te veel kleding ingepakt voor mijn vakantie. Ik ging vier weken. We blijven in de zomer altijd in Nederland dus heb ik voor koude en warme dagen spullen nodig. En we gingen dit jaar met twee auto’s, want manlief moest ook een aantal dagen naar de zaak. Dus redenen en ruimte genoeg om veel, veel te veel mee te nemen.

Tijdens het inpakken was ik nog best kritisch door bijvoorbeeld niet te veel nette kleding en nagenoeg geen sportkleding mee te nemen. Ook keek ik naar kleding die ik goed kon combineren en besloot ik om sommige kledingstukken weer terug te leggen in de kast. Waarom? Omdat ik wist dat die stukken waarschijnlijk ongedragen retour zouden komen. Op het allerlaatste moment kwam er twijfel en bedacht ik dat het toch handig was om een paar stuks kleding nog toe te voegen. Het leek allemaal acceptabel. En toch hangt de kast in het chalet vol met ongedragen spullen. Het weer heeft hieraan bijgedragen, want de afgelopen weken waren tropisch dus verder dan badkleding en luchtige kleding kwam ik niet. En hetgeen ik droeg werd zelfs tussendoor (met de hand) gewassen.

Te veel kleding mee op reis

Ik ga op reis en neem mee….. teveel!

Wie houd ik nu voor de gek? Precies, mezelf. Want hoeveel kleding heeft een mens eigenlijk nodig? Vrij weinig blijkt nu. En ik weet zeker dat jij ook veel minder nodig hebt dan wat er nu bij jouw in de kledingkast hangt. Hoeveel van je kleding doe je echt regelmatig aan? Door deze vakantie ben ik opnieuw met mijn neus op de feiten gedrukt. Alleen kleding die ik graag en regelmatig draag mag plek innemen in mijn kast en dus ook in mijn koffer.

Wil je zelf ook de proef op de som nemen? Verzamel dan alle(!) kleding die je vaak en graag draagt in een bepaald gedeelte van je kledingkast. Waarschijnlijk kom je snel tot de ontdekking dat je daartussen eigenlijk als eerste je dagelijkse outfit zoekt. Een enkele keer aangevuld met een kledingstuk uit het andere gedeelte, of misschien zelfs met een pas aangeschaft nieuw kleding stuk.

Over anderhalve maand kan de zomer//winter-wissel weer plaatsvinden. Ik dacht dat ik altijd al kritisch was als professional organizer. Maar ook ik kan volgens mij flink aan de slag met ruimen en ont-spullen. Zo zie je maar, zelfs als expert moet je zo nu en dan pas op de plaats maken en even een kijkje in eigen keuken nemen.

Een ding is zeker, er hoeven bij thuiskomst niet veel wasjes gedraaid te worden. Dus alles is weer snel opgeruimd.

En jij? Alles alweer op orde na je vakantie? Of heb je vakantie nog tegoed? Mocht je nog gaan doe dan je voordeel met dit blog.

Zonnige groet,

Claudy

Tip: Een koffer voor een week pakken is voldoende, zeker als je tussendoor kunt wassen. Denk aan combineren van kledingstukken en aan wat lekker zit tijdens je reis. Dan zit je altijd goed.

Gezond boerenverstand

Van alle kanten hoor ik advies over hoe je jezelf kunt beschermen in de huidige drukke en vaak overvolle wereld. Van handige apps, digitale tools tot papieren planners en koptelefoons. Om maar overzicht te krijgen (en als het even kan te houden) en om vooral af te maken wat je voorgenomen had te doen. Je schuift wat spullen en stapels aan de kant en gaat vol goede moed aan de slag.

Het is eigenlijk best grappig hoe wij steeds dingen weten te verzinnen op problemen die we eerst zelf min of meer in het leven hebben geroepen. Zoals in de wegwerp-maatschappij waar we ons de afgelopen 25 jaar tegoed hebben gedaan aan spullen, veel spullen. In het digitale tijdperk en de onbeperkte mogelijkheden van altijd maar online zijn zoeken we nu naarstig naar momenten waar we letterlijk even af kunnen schakelen. Spelletjes op de Ipad zijn een zegen voor ouders die hun kinderen even zoet willen houden zodat ze zelf even wat tijd hebben om hun mails te beantwoorden of social media te checken.

En nu komen we er stukje bij beetje achter dat het misschien beter is als we het anders doen. Aan alle kanten wordt er gehamerd op duurzaam en milieuvriendelijk. We zien liever dat kinderen vaker buiten spelen of sporten. Omdat persoonlijk contact maken lastig is met een mobiel apparaat er – letterlijk! – tussen, ontstaat door datzelfde apparaat een boel irritatie. Daarom komen er vaker regels over waar we nog wel of niet mogen bellen. En er komen telkens nieuwe tools om ervoor te zorgen dat je apps bijvoorbeeld uitgeschakeld worden. Zodat je geconcentreerd kunt werken zonder afleiding. En wil je even rust? Dan kies je voor een stilte coupé van de NS of je gaat voor een wandeling in de natuur. Oh, en ik vergeet het bijna; al die spullen waar we ons de afgelopen decennia tegoed aan hebben gedaan! Gelukkig start er regelmatig wel ergens een challenge ont-spullen en zijn er veel initiatieven om je spullen een 2e leven te geven.

Mijn vraag is: hadden we dit niet allemaal kunnen voorkomen?

Bij het aanschaffen van spullen kun je je telkens afvragen of je het wel echt nodig hebt en of je het gaat gebruiken. Denk even aan alle overbodige keukenspullen en hulpjes die nu plek innemen in je keukenkastjes. Een mobiele telefoon is echt wel handig maar moet je werkelijk altijd en overal bereikbaar zijn? En wat is er mis met gewoon praten met elkaar, elkaar in de ogen te kijken en echt te luisteren? Afleiding was er altijd al. Maar durf dan te kiezen voor iets en houd je aan je afspraak. Dat geldt ook voor een taak die je met jezelf afspreekt. Laat kinderen lekker buiten spelen en maak afspraken over gebruik van een tablet. Maak er een gewoonte van om dagelijks wat op te ruimen. Dan word je je bewust van je spullen en durf je makkelijker te besluiten om dingen weg te doen en voortaan selectiever aan te schaffen.

Allemaal heel eenvoudig dus. Gewoon je gezond boerenverstand gebruiken. Ik zeg doen.

Zonnige groet,

Claudy

Opruimmotivator

Sinds zes jaar sta ik ook bekend als dé Opruimmotivator en schrijf ik regelmatig een blog. Het gaat vaak over opruimen in de breedste zin van het woord en het delen van eigen ervaringen. Ik koos voor deze titel omdat ik kennelijk als een aanjager word gezien en ik een Nederlandse titel prefereer. Zodra iemand met mij een afspraak in de agenda heeft staan komt die persoon eigenlijk al in actie. Op deze wijze weet ik als vanzelf mensen te enthousiasmeren en te motiveren om heel eenvoudig te gaan opruimen en dus aan de slag te gaan voordat ik er ben. Geweldig! Zo simpel kan het dus zijn.

Samen met vele andere Professional Organizers promoten wij het nut van ordenen, plannen en opruimen. Ieder doet dit op zijn eigen manier en vaak ook voor een gekozen doelgroep. Tijdens een inspirerende sessie met Paul Kruijssen heb ik mijn identiteit weer eens onder de loep genomen. Klopt het allemaal nog? Daarbij werden lastige en spiegelende vragen gesteld die leiden tot nadenken. Wat doe ik allemaal? Hoe doe ik dat? En dan de hamvraag: Waarom doe ik dit? Het antwoord op die laatste vraag is bedoeld om me te onderscheiden van de rest. Wat is mijn passie oftewel wat is de reden waarom ik dit allemaal doe? En die gaat natuurlijk verder dan een beetje opruimen en organiseren.

Een lijstje maken met alle dingen die ik doe is nog niet zo ingewikkeld. Belangrijk is om te weten of ze matchen met de waarom vraag. Hoe ik de dingen aanpak is een verlengstuk van de wat vraag. Maar ook dat zet me verder aan het denken. Want welk concept of handelswijze steekt er achter al die activiteiten? En gaandeweg is vooral die waarom vraag blijven hangen omdat ik daar niet heel concreet het antwoord op kon geven. Omschrijven lukte gelukkig wel.

Hierbij nog eens een poging: Ik help anderen om uit vaste patronen te komen door nieuwe ritmes aan te brengen. Door met hen aan de slag of in gesprek te gaan of door mijn ervaringen te delen via lezingen en teksten. Het zogenaamde feest der herkenning. Omdat met Rust Ritme Ruimte en Reinheid (4xR) helderheid komt in ieders chaos. Met mijn frisse blik en op mijn gevoel kan ik een snelle scan maken en direct inhaken op de hulpvraag en kan de ander snel aan de slag. Dus; het empoweren van mensen op gebied van keuzestress vs. stressmanagement.

Het is een mooi begin van het antwoord op de waarom vraag. Ik ben heel benieuwd hoe anderen hierover denken. En dan vooral natuurlijk de mensen waarvoor of waarmee ik gewerkt heb. Alle input is welkom om mijn identiteit verder aan te scherpen.

Puur Structuur, voor orde op zaken

Zonnige groet,

Claudy

Vroeger

“Vroeger was alles beter”. Zodra er sprake is van ingrijpende veranderingen om ons heen, is dit een veel gehoorde kreet. Die veranderingen kunnen ons angstig en onzeker maken. Vooral als we het idee hebben dat ze weinig goeds zullen brengen. Elke verandering in onze maatschappij wordt door de ene groep hartelijk onthaald terwijl een andere groep zich er grote zorgen om maakt. Op zo’n moment wordt het verlangen naar vroeger, welke tijd dat ook mag zijn, groot. Een verlangen naar veiligheid, vriendelijkheid en duidelijkheid.

Wat mij betreft was vroeger alles zeker niet beter maar wel een stuk eenvoudiger. Zo was de rolverdeling in een gezin duidelijk, hoorde je bij een groep met dezelfde politieke of godsdienstige achtergrond, werkte je vijf of zes lange dagen en had je op zondag een rustdag. Niet een twee drie iets waarnaar we nu terug willen. Daarentegen is de huidige tijd een stuk complexer en voller. Ouders delen de zorg voor kinderen en het huishouden want ook vrouwen werken veelal. We gaan niet langer massaal naar de kerk, werken op flexibele tijden en ook nog eens op verschillende plekken en de zondag is bij uitstek geschikt om leuke dingen te ondernemen. Nogal een verschil met niet eens zo heel lang geleden.

Wat in mijn ogen wel wenselijk is, is dat we vanuit de eenvoud van vroeger naar de huidige (stress)volle tijd durven kijken en daarmee ons voordeel doen. Natuurlijk, alles verandert. Continu en in een steeds rapper tempo. Dat  brengt ons goede dingen, maar er zijn ook minder leuke gevolgen. Het is aan jou hoe je met al die -stressvolle- veranderingen omgaat. Als je puur vanuit jezelf handelt en keuzes durft te maken, blijf je dichtbij jezelf en heb je daar het meeste profijt van. De vraag is alleen, hoe sterk sta je dan in je schoenen? Want de verleiding ligt voortdurend op de loer. Wil je iets afmaken, krijg je ineens een uitnodiging om te gamen, een chatverzoek of iemand vraagt of je meegaat naar de film. Nee zeggen is dan heel, heel moeilijk. Onze keuzevrijheid is een groot goed. Maar keuzes maken wordt steeds lastiger. Er is namelijk altijd wel iets leukers of beters te doen. Daarbij heb je niet de keuze uit twee maar uit veel meer.

We hebben vooral last van; veel!

veel

In ons hoofd wordt het dan alsmaar voller met onafgemaakte zaken, gewetensvolle gedachten die blijven knagen, schuldgevoelens naar jezelf en anderen toe omdat je iets niet gedaan hebt (of juist wel) en het denken aan alle dingen die nog moeten. En dan is er ook nog een boordevolle omgeving, thuis en op je werk. We willen steeds groter wonen, zelfs alleen, waardoor er ook veel ruimte is voor spullen. Geprint en digitaal is er een overkill aan informatie om nog maar te zwijgen over ontplofte inboxen en groepsapps. Voor je het weet beland je in een enorme wanorde waarin je verzuipt. Als er ook nog eens sprake is van een ingrijpende levensgebeurtenis, is de chaos compleet. Dan is het heel lastig om orde op zaken te stellen en weer grip te krijgen op het leven van alledag.

Gelukkig is dat niet zo moeilijk als het nu doet vermoeden. Want orde op zaken stellen begint fysiek en digitaal met opruimen. Sorteren, structuur aanbrengen en vooral: veel weg doen. Door heel ‘simpel’ keuzes te maken. Door drukte en andere redenen verzuimen we dit keer op keer te doen. En dat is zo jammer! Al doe je het maar een paar keer per jaar, het resultaat mag er zijn.

Daarom pleit ik elk jaar voor de terugkeer van de grote schoonmaak! Vroeger werd die steevast aan het begin van de lente gedaan. Hele huisraden werden tijdelijk naar buiten gesjouwd om de boel eens flink te poetsen en op te frissen. Daarna gingen alleen de spullen terug die nog goed waren en daadwerkelijk gebruikt werden. Het huis was dus niet alleen fysiek schoon en rook het er heerlijk fris, de mensen kregen letterlijk het gevoel van een nieuw en lentefris begin. Ze voelden zich voldaan, lichter en opgeruimd en gingen vol energie volop aan het werk.

Die dubbele uitwerking van opruimen, schoonmaken en orde op zaken stellen gun ik iedereen van harte! Want zo ben je fysiek en mentaal beter bestand tegen de stress die de huidige tijd met zich meebrengt.

Dus: ga aan de slag, in huis of op je werkplek. Zelf of met hulp van mensen in je omgeving of een professional organizer. Ruim er tijd voor in om echt orde op zaken te stellen. Je schept als vanzelf orde in je chaos en ervaart een helder, fris en opgeruimd (‘leeg’)hoofd. Je krijgt er meer energie van en kunt vol goede moed de lente tegemoet en straks genieten van de zomer.

Een heerlijk voorjaar toegewenst!

tulpen

Zonnige groet,

Claudy

PS mocht je me niet kunnen bereiken dan ben ik zelf druk in de weer met vuilniszakken, poetsdoekjes en groene zeep 😊

 

 

 

 

Afscheid nemen doet pijn

Als opruimmotivator ondersteun ik mensen die orde op zaken willen stellen. Door op te ruimen, te sorteren, te structureren en keuzes te maken. Ook in mijn omgeving merk ik dat het dichtslibben met spullen en andere zooi gewoon voor je eigen ogen gebeurt. Of het nou om rondslingerende schooltassen of schoenen gaat, ook de magneetborden die bij ons vol hangen met lieve en leuke kaartjes, foto’s en met de nodige info, raken vol. Net als de voorraadkasten, de zolder, de boekenkasten, mijn bureau en zelfs mijn inbox ontploft zo nu en dan. Eigenlijk komt het er op neer dat je dagelijks wel een keertje op moet ruimen. En dan los van het aanrecht of de vaatwasser leegruimen. Mijn tip van “iets er in” betekent ook “iets er uit” om de boel binnen de perken te houden blijkt meer dan zinvol.

Van sommige spullen neem je heel bewust afscheid, bijvoorbeeld na een bepaalde periode is het tijd om het speelgoed de deur uit te doen, de babyspullen op te ruimen of kleding van een overleden dierbare weg te doen. Dat afscheid nemen van slechts spullen klinkt eenvoudiger dan het is. Aan spullen zit nu eenmaal een emotionele lading. En afscheid nemen kan dan bevrijdend werken maar kan ook ontzettend veel pijn doen. Rouwen om iets dat was, een periode die afgesloten wordt. Hoe dan ook, we krijgen er allemaal een keertje mee te maken.

Ook keuzes maken in je tijdsbesteding levert soms confrontaties op. Door harder te hollen lijkt het dan dat je je tijd nog breder en misschien zelfs nuttiger kunt besteden. Tot dat blijkt dat je buiten adem dreigt te raken en dat je tijd besteedt aan dingen of aan mensen die je eigenlijk nu niet meer zo belangrijk vindt of die je geen energie meer geven. Dat is lastig, want het was altijd okay,  je stond er eigenlijk niet zo bij stil. Pas op het moment dat je vaker nee moet zeggen, simpelweg omdat er andere afspraken in je agenda staan, gaat er iets knagen. Eerst nog tegensputterend want je blijft trouw aan wat je altijd al deed….

Zo ben ik ook noodgedwongen keuzes gaan maken. Al eerder deed ik dat in vriendschappen. Soms neem je geleidelijk aan afscheid doordat contacten verwateren en soms door een streep te trekken. In de zomervakantie en in de december periode heb ik altijd reflectiemomenten met mezelf. “Wat wil ik allemaal nog doen en met wie? Wat wil ik nog leren en ondernemen? Heb ik kunnen doen wat ik me min of meer voorgenomen had?”, zonder van goede voornemens te spreken. Mindmaps en moodboards maken helpen me dan om het beeld verder te verduidelijken. Zo ook deze zomer. Ik was al begonnen met schrijven maar echt gas geven op dat vlak lukte niet. Er waren te veel andere (leuke) dingen die aandacht vroegen. En dat zou er na de vakantie niet minder op gaan worden zo liet de agenda zien. Ai, dat is pijnlijk. Al eerder had ik voor dilemma’s gestaan en nu werd het schrijnend en moest er enige actie ondernomen worden.

Ook dat klinkt simpel maar is het niet. Mijn verantwoordelijkheidsgevoel en loyaliteit werken dan tegen me. Mijn urenstaten lieten zien dat de post vrijwilligerswerk te veel uren opslokte. Als ik ergens voor ga, ja dan ga ik er ook vol voor en dan maken normaliter die inspanningen me ook niet uit. Maar nu ging het wel erg scheef lopen. Want ik kwam bijna niet aan werken (lees; schrijven) toe en een aantal activiteiten hadden een negatief rendement als ik de energiegevers en -vreters tegen elkaar ging afwegen. Na een aantal slapeloze nachten ben ik in de pen geklommen of aan te geven dat ik bepaalde activiteiten op een heel laag pitje zou gaan zetten. Dat had ik al eerder gedaan maar dat had toen geen of weinig effect. Daar was ik natuurlijk mede zelf debet aan. Ook nu blijkt dat ik het nog niet voor 100% kan doorvoeren. Maar daar wordt aangewerkt. Met als streefdatum 1 januari 2017. Dan ga ik me helemaal toewijden aan mijn boek, een lezing, een studie op gebied van E-coaching en het vieren van mijn tienjarig bestaan.

Een activiteit die al 20 jaar deel uitmaakt van mijn leven gaat nu wel stoppen. Ik heb daarvoor mijn bestuursfunctie “opgeruimd”. Een logisch gevolg als je niet meer actief kunt en wilt zijn en daarom plaats maakt voor een fris en fruitig nieuw bestuurslid. Het gaat hierbij om clubliefde en een soort van eeuwige trouw. Als kartrekker en betrokken fan is het lastig om vaarwel te zeggen. Afscheid nemen gaat hoe dan ook met pijn gemoeid. Er ontstaan dan allerlei emoties van onmacht, verdriet, onbegrip, irritatie en zelfs boosheid. Dat wil niemand, maar het gebeurt gewoon. Je losmaken uit een relatie gaat nooit zonder slag of stoot. En pas als de scherpe randjes van zo’n afscheid afnemen komt er ruimte voor begrip, erkenning en iets nieuws.

Wie opruimt rouwt om het verlies, dat geeft niks. Neem daar ruimte en tijd voor. Want pas als je dat een plekje kunt geven kun je terug kijken op mooie en dierbare herinneringen en klaart de lucht als vanzelf weer op.

Met opgeruimde groet,

Claudy

PS Hoe is het voor jou als je gaat opruimen? Vind je het lastig om vaarwel te zeggen en houd je liever vast aan vertrouwde dingen, activiteiten en mensen of kun je makkelijk keuzes maken en punten zetten? Ben benieuwd naar jouw ervaringen. claudy@puurstructuur.nl

 

ONT-spullen, nieuwe gewoonte of niet?

Mijn 31 dagen ONT-spullen zitten er op. Het project is nog niet klaar. Er staan nog een aantal spullen die bedoeld zijn voor verkoop en spullen die nog opgehaald moeten worden. Dat zal de komende twee weken moeten gebeuren, zodat we opgeruimd en wel op vakantie kunnen.

Ik kijk terug op een succesvol project en wil graag een paar conclusies met jullie delen:

  • Het succes en de continuïteit zitten vooral in het dagelijks doen. Zodra ik verzuimde verdween de impuls als sneeuw voor de zon en moest ik mezelf tot de orde roepen. Enige zelfdiscipline is dus gewenst.
  • Er bleken veel spullen te zijn die nauwelijks of niet gebruikt waren. Van levensmiddelen tot kleding. Echt schandalig, wat een verspilling van geld ook. Kleding heb ik weggegeven en verkocht. Maar levensmiddelen konden gewoon in de kliko. Voortaan ga ik nog beter nadenken of ik iets aanschaf of niet. Want dit kan echt niet.
  • Keuken-kastjes volstouwen gaat als vanzelf, maar nodig is het niet. Koop wekelijks wat je nodig hebt en maak eerst je voorraad, die vast ergens achter in een kast is verdwenen, op.
  • Spullen er in, dan ook spullen er uit. Vooral handig als je huishoudelijke artikelen of kleding koopt. Dit blijft een continue proces.
  • Tijdens het opruimen kwam ik natuurlijk ook spulletjes tegen die me dierbaar zijn met bijzondere herinneringen. Die heb ik met zorg uitgezocht en een plekje gegeven in de PSvergeetmeniet.
  • Voordeel van opruimen is dat je ook lege plekken gaat schoonmaken. Dat ruikt fris en oogt aantrekkelijk. Een dubbel dankbaar gevoel.
  • Misschien herken je ook dat je knipsels of andere interessante dingen bewaard ter inspiratie of waar je ooit nog iets mee wilt doen. Ook daar een bezem doorheen halen werkt verhelderend. De verstreken tijd lost niet alleen problemen op maar zorgt er ook voor dat je jezelf ontwikkelt en dat daarom niet alles meer bij je past.
  • Al met al blijkt maar weer dat ieder mens, ook ik, eigenlijk met veel minder spullen toe kan. Pas als er beperkingen zijn of jezelf beperkingen oplegt maak je bewustere keuzes en geef je jezelf niet zomaar over aan het flink consumeren van spullen. Baken daarom ruimtes af (bepaalde spullen in 1 kast) en/of beperk je budget.
  • ONT-spullen betekent ook ruimte maken en rust ervaren in je hoofd. Er komt veel beweging op gang, zowel fysiek als mentaal. En dat is wat mij betreft het meest waardevolle resultaat.
  • Na 31 dagen wordt het wel vanzelfsprekender en zit het ONT-spullen meer in je systeem. Het blijft echter een kwestie van doen en alert blijven.

Ben je op zoek naar een eenvoudige en praktische uitdaging voor jezelf om meer rust en ruimte in je dagelijks leven te krijgen? Dan raad ik je de uitdaging ONT-spullen van harte aan. Je kunt mijn ervaringen terug vinden op Facebook. Ben benieuwd naar die van jou.

Zonnige groet,

Claudy

Oud inspiratiemateriaal: mocht ook weg

Oud inspiratiemateriaal: mocht ook weg

 

Na 14 dagen ONT-spullen

En zo waar, het werkt. Elke dag heb ik minimaal 3 spullen in een zak gedaan die echt weg mochten. De eerste dagen ging ik heel bewust zoeken achter deuren en in lades. Maar na een paar dagen viel mijn blik haast automatisch op spullen die er gewoon al hele lange tijd stilzwijgend lagen. De verleiding was groot om steeds meer spullen te gaan verzamelen voor de zak “mag WEG”. Dat heb ik uiteindelijk niet gedaan. Wel heb ik veel spullen verzameld die nog een tweede leven verdienen. Handig omdat ik een Garage-SALE had gepland op 29 juni.

Mooie constatering was dat op een gegeven moment ook mijn huisgenoten vroegen waar de zak “mag WEG” stond. Ik had ze kennelijk aangestoken met mijn weggooi-actie. Er kwam dus op verschillende manieren een beweging op gang de afgelopen twee weken.

De Garage-SALE was helaas geen groot succes. Toch waren er een paar bezoekers die blij waren met de spullen die ze kochten. Daarna ging er direct nog een kleine vracht naar de plaatselijke Kringloopwinkel. Een groot aantal spullen (waaronder zelfs nieuwe!) zijn op de foto en op Marktplaats gezet. Een gedeelte van de kinderkleding moet nog op de foto en de rest breng ik naar huize Kompaan en de Bocht. En zo houd ik toch een heel goed gevoel over van mijn opruimactie en de Garage-SALE.

Het ONT-spullen blijf ik gewoon doen. Er staan her en der nog genoeg spullen die er werkelijk niet toe doen. En, niet geheel onbelangrijk, pas als je een nieuwe gewoonte minimaal 30 dagen oefent, wordt het vanzelfsprekend. Daarnaast komen er in een huishouden bijna dagelijks nieuwe spullen bij. Dat betekent dat er ook weer spullen uit mogen. Conclusie; met ONT-spullen ben je nooit klaar.

Dus, houd moed en houd vol. Het resultaat, hoe klein ook, is er op deze manier elke dag. Ik word er blij van en dat gevoel gun ik jou ook.

Succes met verder ONT-spullen.

Claudy

PS 3 ingedroogde mascara’s: mogen WEG!

4 uitdaging ontspullen