Dit is wat ik doe

Afgelopen week liet ik opnames maken voor een nieuw ondernemersportret voor op mijn website. In beeld brengen wat ik doe en waarom. Allemaal gesneden koek dacht ik. Maar toch, als je daar ineens over na moet denken en het in woorden en beelden wilt vatten, blijkt het lastiger dan je denkt. Opschrijven helpt om daar inzicht in te krijgen.

Van nature:

  • Schep ik orde in de chaos, ja ik ben een organisatietalent
  • Pik ik snel signalen op zodat ik intuïtief kan werken o.b.v. mijn hooggevoeligheid en onderbuikgevoel
  • Houd ik van logica en eenvoud en komt mijn boerenverstand goed van pas, zowel zakelijk als privé

Ik breng graag orde en structuur aan in een omgeving waar dat nodig is en als daar om gevraagd wordt.

Mijn persoonlijke missie: iedereen overtuigen dat een opgeruimde, schone, passende en geordende omgeving, je een solide basis biedt om van daaruit te leven, te werken en je idealen na te streven.

Ik bedoel dan niet perse een hele cleane strakke omgeving. Want ik weet zeker dat niet iedereen zich daar prettig bij voelt, ook ik niet. Waar het om gaat is dat je omgeving jou dient om er lekker in te kunnen leven en werken. Dat je niet hoeft te zoeken naar spullen, je niet struikelt over rommel, je zicht niet vertroebelt door viezigheid en dat er ruimte is voor ontspanning of nieuwe dingen en dat je er daar prettig voelt.

In de huidige tijd is ons hoofd vaak te vol! We hollen achter feiten en onszelf aan, worden geleefd, streven naar het perfecte plaatje en raken soms even het overzicht kwijt of verliezen zelfs de controle. Met man en macht proberen we dat overeind te houden. Soms uit zich dat in perfectionisme en doen we nog harder ons best om alle ballen in de lucht te houden. We proberen ons beter te voelen door spullen te verzamelen of geven onszelf volledig over aan online gedoe.

Laten we zeggen: Je krijgt het gewoon niet meer op een rijtje, niet fysiek in je omgeving en niet in je hoofd. Dat wil je wel maar je weet niet waar te beginnen. Op je werk worden deze signalen vaak het eerst duidelijk. Je manager of een collega spreekt je er voorzichtig op aan en je gaat wellicht geïrriteerd gedrag vertonen. Het welbekende korte lontje. Iedereen ziet het gebeuren alleen jij nog niet.

En wat fijn als ik dan mag aantreden om je te komen helpen. Als coach op de werkplek om samen met jou aan de slag te gaan en orde op zaken te stellen. Dat voelt veilig en je wilt eigenlijk niks liever dan weer grip krijgen op je werk. Door fysiek te gaan opruimen, stapels weg te werken, keuzes te maken in werkzaamheden, je planning onder handen te nemen, prioriteiten aan te brengen in je acties en je inbox eens helemaal leeg te maken, komt er als vanzelf meer ruimte en overzicht. Er ontstaat meer ruimte om je werk te kunnen doen en zicht te houden op wat er vandaag van je verwacht wordt. Het allermooiste van dit avontuur is dat je nu ook beter je gedachten kunt gaan ordenen en dat je hoofd stukje bij beetje leger wordt. Er komt meer rust in de tent. Nu kun je ook beter gaan reflecteren. Want hoe is het toch mogelijk dat het zover gekomen is? En hoe kun je dat in de toekomst voorkomen? Op die en andere vragen weet alleen jij het antwoord. Het is heel plezierig om je daarbij te kunnen helpen en inzichtelijk te maken waar jij staat. Maar ook om te zien dat je jouw talenten nog beter leert kennen, net als je valkuilen en dat je beseft dat er ook grenzen zijn die je mag bewaken. Het voelt goed om een bijdrage te kunnen leveren aan jouw persoonlijke ontwikkeling en ik geniet elke keer weer van het resultaat. Want jij gaat ervan stralen!

Samen daarover sparren, zo nu en dan de puntjes weer even op de i zetten, geeft lucht en helpt je om fris en fruitig je werk, en ook je dagelijks leven, telkens weer even een boost te geven. Zo houd jij de regie over jouw leven.

Mocht je mijn hulp nodig hebben dan weet je me te vinden.

Zonnige groet,

Claudy

 

PS Stel heel eenvoudig orde op zaken, door je boerenverstand te gebruiken 😊!

 

Veel te veel ingepakt!

Ik had het kunnen weten. Ook dit jaar had ik veel te veel kleding ingepakt voor mijn vakantie. Ik ging vier weken. We blijven in de zomer altijd in Nederland dus heb ik voor koude en warme dagen spullen nodig. En we gingen dit jaar met twee auto’s, want manlief moest ook een aantal dagen naar de zaak. Dus redenen en ruimte genoeg om veel, veel te veel mee te nemen.

Tijdens het inpakken was ik nog best kritisch door bijvoorbeeld niet te veel nette kleding en nagenoeg geen sportkleding mee te nemen. Ook keek ik naar kleding die ik goed kon combineren en besloot ik om sommige kledingstukken weer terug te leggen in de kast. Waarom? Omdat ik wist dat die stukken waarschijnlijk ongedragen retour zouden komen. Op het allerlaatste moment kwam er twijfel en bedacht ik dat het toch handig was om een paar stuks kleding nog toe te voegen. Het leek allemaal acceptabel. En toch hangt de kast in het chalet vol met ongedragen spullen. Het weer heeft hieraan bijgedragen, want de afgelopen weken waren tropisch dus verder dan badkleding en luchtige kleding kwam ik niet. En hetgeen ik droeg werd zelfs tussendoor (met de hand) gewassen.

Te veel kleding mee op reis

Ik ga op reis en neem mee….. teveel!

Wie houd ik nu voor de gek? Precies, mezelf. Want hoeveel kleding heeft een mens eigenlijk nodig? Vrij weinig blijkt nu. En ik weet zeker dat jij ook veel minder nodig hebt dan wat er nu bij jouw in de kledingkast hangt. Hoeveel van je kleding doe je echt regelmatig aan? Door deze vakantie ben ik opnieuw met mijn neus op de feiten gedrukt. Alleen kleding die ik graag en regelmatig draag mag plek innemen in mijn kast en dus ook in mijn koffer.

Wil je zelf ook de proef op de som nemen? Verzamel dan alle(!) kleding die je vaak en graag draagt in een bepaald gedeelte van je kledingkast. Waarschijnlijk kom je snel tot de ontdekking dat je daartussen eigenlijk als eerste je dagelijkse outfit zoekt. Een enkele keer aangevuld met een kledingstuk uit het andere gedeelte, of misschien zelfs met een pas aangeschaft nieuw kleding stuk.

Over anderhalve maand kan de zomer//winter-wissel weer plaatsvinden. Ik dacht dat ik altijd al kritisch was als professional organizer. Maar ook ik kan volgens mij flink aan de slag met ruimen en ont-spullen. Zo zie je maar, zelfs als expert moet je zo nu en dan pas op de plaats maken en even een kijkje in eigen keuken nemen.

Een ding is zeker, er hoeven bij thuiskomst niet veel wasjes gedraaid te worden. Dus alles is weer snel opgeruimd.

En jij? Alles alweer op orde na je vakantie? Of heb je vakantie nog tegoed? Mocht je nog gaan doe dan je voordeel met dit blog.

Zonnige groet,

Claudy

Tip: Een koffer voor een week pakken is voldoende, zeker als je tussendoor kunt wassen. Denk aan combineren van kledingstukken en aan wat lekker zit tijdens je reis. Dan zit je altijd goed.

Opruimmotivator

Sinds zes jaar sta ik ook bekend als dé Opruimmotivator en schrijf ik regelmatig een blog. Het gaat vaak over opruimen in de breedste zin van het woord en het delen van eigen ervaringen. Ik koos voor deze titel omdat ik kennelijk als een aanjager word gezien en ik een Nederlandse titel prefereer. Zodra iemand met mij een afspraak in de agenda heeft staan komt die persoon eigenlijk al in actie. Op deze wijze weet ik als vanzelf mensen te enthousiasmeren en te motiveren om heel eenvoudig te gaan opruimen en dus aan de slag te gaan voordat ik er ben. Geweldig! Zo simpel kan het dus zijn.

Samen met vele andere Professional Organizers promoten wij het nut van ordenen, plannen en opruimen. Ieder doet dit op zijn eigen manier en vaak ook voor een gekozen doelgroep. Tijdens een inspirerende sessie met Paul Kruijssen heb ik mijn identiteit weer eens onder de loep genomen. Klopt het allemaal nog? Daarbij werden lastige en spiegelende vragen gesteld die leiden tot nadenken. Wat doe ik allemaal? Hoe doe ik dat? En dan de hamvraag: Waarom doe ik dit? Het antwoord op die laatste vraag is bedoeld om me te onderscheiden van de rest. Wat is mijn passie oftewel wat is de reden waarom ik dit allemaal doe? En die gaat natuurlijk verder dan een beetje opruimen en organiseren.

Een lijstje maken met alle dingen die ik doe is nog niet zo ingewikkeld. Belangrijk is om te weten of ze matchen met de waarom vraag. Hoe ik de dingen aanpak is een verlengstuk van de wat vraag. Maar ook dat zet me verder aan het denken. Want welk concept of handelswijze steekt er achter al die activiteiten? En gaandeweg is vooral die waarom vraag blijven hangen omdat ik daar niet heel concreet het antwoord op kon geven. Omschrijven lukte gelukkig wel.

Hierbij nog eens een poging: Ik help anderen om uit vaste patronen te komen door nieuwe ritmes aan te brengen. Door met hen aan de slag of in gesprek te gaan of door mijn ervaringen te delen via lezingen en teksten. Het zogenaamde feest der herkenning. Omdat met Rust Ritme Ruimte en Reinheid (4xR) helderheid komt in ieders chaos. Met mijn frisse blik en op mijn gevoel kan ik een snelle scan maken en direct inhaken op de hulpvraag en kan de ander snel aan de slag. Dus; het empoweren van mensen op gebied van keuzestress vs. stressmanagement.

Het is een mooi begin van het antwoord op de waarom vraag. Ik ben heel benieuwd hoe anderen hierover denken. En dan vooral natuurlijk de mensen waarvoor of waarmee ik gewerkt heb. Alle input is welkom om mijn identiteit verder aan te scherpen.

Puur Structuur, voor orde op zaken

Zonnige groet,

Claudy

Zomer. Wifi? Check: Okay!

De zomermaanden staan voor de deur. Dat betekent of heel hard werken omdat je juist in dit seizoen de meeste omzet kunt draaien of er even tussenuit gaat om vakantie te vieren. Twee uitersten. Daar tussenin zijn er natuurlijk nog varianten, want er zijn ook mensen die in hun gewone ritme blijven met werk, zorg en op z’n tijd ontspanning.

Hoe dan ook zijn de zomermaanden juli en augustus de ideale periode om je op te laden en je te wentelen in de lome zomertemperaturen. Heerlijk als je even echt helemaal niks kunt doen. Je volledig daaraan over te kunnen geven en echt even af te schakelen klinkt meer dan aanlokkelijk. Vraag is, is dit wel haalbaar? Want wees eens eerlijk, kun jij je even helemaal onttrekken aan hetgeen je nu bezighoudt?

De eerste levensbehoefte, zeker van de jeugd, is tegenwoordig Wifi. Dus ook een vakantiebestemming dient daaraan te voldoen. Zodat je, waar dan ook, direct in verbinding staat met al je ‘vrienden’ en je toch ook je mailbox zo nu en dan kunt checken. Dat vinden we tegenwoordig allemaal heel normaal.

Grappig is daarentegen dat er steeds meer initiatieven ontstaan om aan de verslavende factor van Wifi te ontkomen. Er zijn zelfs vakantieoorden die zich daarmee bezighouden. Detoxen voor je lijf kennen we al, een volgende stap; digitaal detoxen is nieuw. Steeds vaker kiezen we ervoor om juist op vakantie geen tv te kijken en ook de mails links te laten liggen. Mobiele telefoons van het werk worden vaak doorgeschakeld of achtergelaten bij een collega. Er zijn zelf mensen die een tweede toestel aanschaffen om wel bereikbaar te zijn voor familie en vrienden bij calamiteiten, maar tijdelijk onbereikbaar zijn voor werk of andere zaken. Zo scheppen we snel meer rust tijdens de vakantie en meer ruimte voor persoonlijke aandacht aan de mede vakantiegangers. En laten we ook niet vergeten dat sommige mensen gevoelig zijn voor elektromagnetische straling. Die kan ook voor veel onrust zorgen.

Ook ik wil graag even tijd en ruimte hebben om af te schakelen en de accu weer op te laden. Vaak gebruik ik de zomermaanden voor reflectie. Waar sta ik na zes maanden in dit jaar? Gaat alles volgens plan of wens? Wat zou anders of beter kunnen? En eigenlijk gebeurt dan elk jaar min of meer hetzelfde. Door de combinatie van rust nemen en reflecteren ontstaan er dan verschillende mooie ideeën. In de regel neem ik er een of twee mee in de 2e periode van het jaar en soms zet ik een plan uit alvast voor het nieuwe jaar. Het opborrelen van nieuwe impulsen geeft mij altijd een bruisende energie waarmee ik weer enige tijd vooruit kan.

Maar als ZZP-er kan ik me niet veroorloven om helemaal van de aardbodembol te verdwijnen. Daarom hanteer ik aangepaste regels: mails worden niet dagelijks maar binnen drie dagen beantwoord. Coaching kan alleen digitaal, dus online tijdens de zomer. Bestellingen via de webshop worden wel gewoon verzonden en ik plan 2 weken waarin ik alle zakelijke afspraken met klanten maak. Zodat ik voldoende tijd en ruimte overhoud voor een aantal weken zeelucht snuiven in eigen land.

Ik wens je een fijne en zonnige zomer!

Claudy

Tip: voor Wifi-vrije verblijven kijk op website Wifivrij.

Afscheid nemen doet pijn

Als opruimmotivator ondersteun ik mensen die orde op zaken willen stellen. Door op te ruimen, te sorteren, te structureren en keuzes te maken. Ook in mijn omgeving merk ik dat het dichtslibben met spullen en andere zooi gewoon voor je eigen ogen gebeurt. Of het nou om rondslingerende schooltassen of schoenen gaat, ook de magneetborden die bij ons vol hangen met lieve en leuke kaartjes, foto’s en met de nodige info, raken vol. Net als de voorraadkasten, de zolder, de boekenkasten, mijn bureau en zelfs mijn inbox ontploft zo nu en dan. Eigenlijk komt het er op neer dat je dagelijks wel een keertje op moet ruimen. En dan los van het aanrecht of de vaatwasser leegruimen. Mijn tip van “iets er in” betekent ook “iets er uit” om de boel binnen de perken te houden blijkt meer dan zinvol.

Van sommige spullen neem je heel bewust afscheid, bijvoorbeeld na een bepaalde periode is het tijd om het speelgoed de deur uit te doen, de babyspullen op te ruimen of kleding van een overleden dierbare weg te doen. Dat afscheid nemen van slechts spullen klinkt eenvoudiger dan het is. Aan spullen zit nu eenmaal een emotionele lading. En afscheid nemen kan dan bevrijdend werken maar kan ook ontzettend veel pijn doen. Rouwen om iets dat was, een periode die afgesloten wordt. Hoe dan ook, we krijgen er allemaal een keertje mee te maken.

Ook keuzes maken in je tijdsbesteding levert soms confrontaties op. Door harder te hollen lijkt het dan dat je je tijd nog breder en misschien zelfs nuttiger kunt besteden. Tot dat blijkt dat je buiten adem dreigt te raken en dat je tijd besteedt aan dingen of aan mensen die je eigenlijk nu niet meer zo belangrijk vindt of die je geen energie meer geven. Dat is lastig, want het was altijd okay,  je stond er eigenlijk niet zo bij stil. Pas op het moment dat je vaker nee moet zeggen, simpelweg omdat er andere afspraken in je agenda staan, gaat er iets knagen. Eerst nog tegensputterend want je blijft trouw aan wat je altijd al deed….

Zo ben ik ook noodgedwongen keuzes gaan maken. Al eerder deed ik dat in vriendschappen. Soms neem je geleidelijk aan afscheid doordat contacten verwateren en soms door een streep te trekken. In de zomervakantie en in de december periode heb ik altijd reflectiemomenten met mezelf. “Wat wil ik allemaal nog doen en met wie? Wat wil ik nog leren en ondernemen? Heb ik kunnen doen wat ik me min of meer voorgenomen had?”, zonder van goede voornemens te spreken. Mindmaps en moodboards maken helpen me dan om het beeld verder te verduidelijken. Zo ook deze zomer. Ik was al begonnen met schrijven maar echt gas geven op dat vlak lukte niet. Er waren te veel andere (leuke) dingen die aandacht vroegen. En dat zou er na de vakantie niet minder op gaan worden zo liet de agenda zien. Ai, dat is pijnlijk. Al eerder had ik voor dilemma’s gestaan en nu werd het schrijnend en moest er enige actie ondernomen worden.

Ook dat klinkt simpel maar is het niet. Mijn verantwoordelijkheidsgevoel en loyaliteit werken dan tegen me. Mijn urenstaten lieten zien dat de post vrijwilligerswerk te veel uren opslokte. Als ik ergens voor ga, ja dan ga ik er ook vol voor en dan maken normaliter die inspanningen me ook niet uit. Maar nu ging het wel erg scheef lopen. Want ik kwam bijna niet aan werken (lees; schrijven) toe en een aantal activiteiten hadden een negatief rendement als ik de energiegevers en -vreters tegen elkaar ging afwegen. Na een aantal slapeloze nachten ben ik in de pen geklommen of aan te geven dat ik bepaalde activiteiten op een heel laag pitje zou gaan zetten. Dat had ik al eerder gedaan maar dat had toen geen of weinig effect. Daar was ik natuurlijk mede zelf debet aan. Ook nu blijkt dat ik het nog niet voor 100% kan doorvoeren. Maar daar wordt aangewerkt. Met als streefdatum 1 januari 2017. Dan ga ik me helemaal toewijden aan mijn boek, een lezing, een studie op gebied van E-coaching en het vieren van mijn tienjarig bestaan.

Een activiteit die al 20 jaar deel uitmaakt van mijn leven gaat nu wel stoppen. Ik heb daarvoor mijn bestuursfunctie “opgeruimd”. Een logisch gevolg als je niet meer actief kunt en wilt zijn en daarom plaats maakt voor een fris en fruitig nieuw bestuurslid. Het gaat hierbij om clubliefde en een soort van eeuwige trouw. Als kartrekker en betrokken fan is het lastig om vaarwel te zeggen. Afscheid nemen gaat hoe dan ook met pijn gemoeid. Er ontstaan dan allerlei emoties van onmacht, verdriet, onbegrip, irritatie en zelfs boosheid. Dat wil niemand, maar het gebeurt gewoon. Je losmaken uit een relatie gaat nooit zonder slag of stoot. En pas als de scherpe randjes van zo’n afscheid afnemen komt er ruimte voor begrip, erkenning en iets nieuws.

Wie opruimt rouwt om het verlies, dat geeft niks. Neem daar ruimte en tijd voor. Want pas als je dat een plekje kunt geven kun je terug kijken op mooie en dierbare herinneringen en klaart de lucht als vanzelf weer op.

Met opgeruimde groet,

Claudy

PS Hoe is het voor jou als je gaat opruimen? Vind je het lastig om vaarwel te zeggen en houd je liever vast aan vertrouwde dingen, activiteiten en mensen of kun je makkelijk keuzes maken en punten zetten? Ben benieuwd naar jouw ervaringen. claudy@puurstructuur.nl

 

ONT-spullen, nieuwe gewoonte of niet?

Mijn 31 dagen ONT-spullen zitten er op. Het project is nog niet klaar. Er staan nog een aantal spullen die bedoeld zijn voor verkoop en spullen die nog opgehaald moeten worden. Dat zal de komende twee weken moeten gebeuren, zodat we opgeruimd en wel op vakantie kunnen.

Ik kijk terug op een succesvol project en wil graag een paar conclusies met jullie delen:

  • Het succes en de continuïteit zitten vooral in het dagelijks doen. Zodra ik verzuimde verdween de impuls als sneeuw voor de zon en moest ik mezelf tot de orde roepen. Enige zelfdiscipline is dus gewenst.
  • Er bleken veel spullen te zijn die nauwelijks of niet gebruikt waren. Van levensmiddelen tot kleding. Echt schandalig, wat een verspilling van geld ook. Kleding heb ik weggegeven en verkocht. Maar levensmiddelen konden gewoon in de kliko. Voortaan ga ik nog beter nadenken of ik iets aanschaf of niet. Want dit kan echt niet.
  • Keuken-kastjes volstouwen gaat als vanzelf, maar nodig is het niet. Koop wekelijks wat je nodig hebt en maak eerst je voorraad, die vast ergens achter in een kast is verdwenen, op.
  • Spullen er in, dan ook spullen er uit. Vooral handig als je huishoudelijke artikelen of kleding koopt. Dit blijft een continue proces.
  • Tijdens het opruimen kwam ik natuurlijk ook spulletjes tegen die me dierbaar zijn met bijzondere herinneringen. Die heb ik met zorg uitgezocht en een plekje gegeven in de PSvergeetmeniet.
  • Voordeel van opruimen is dat je ook lege plekken gaat schoonmaken. Dat ruikt fris en oogt aantrekkelijk. Een dubbel dankbaar gevoel.
  • Misschien herken je ook dat je knipsels of andere interessante dingen bewaard ter inspiratie of waar je ooit nog iets mee wilt doen. Ook daar een bezem doorheen halen werkt verhelderend. De verstreken tijd lost niet alleen problemen op maar zorgt er ook voor dat je jezelf ontwikkelt en dat daarom niet alles meer bij je past.
  • Al met al blijkt maar weer dat ieder mens, ook ik, eigenlijk met veel minder spullen toe kan. Pas als er beperkingen zijn of jezelf beperkingen oplegt maak je bewustere keuzes en geef je jezelf niet zomaar over aan het flink consumeren van spullen. Baken daarom ruimtes af (bepaalde spullen in 1 kast) en/of beperk je budget.
  • ONT-spullen betekent ook ruimte maken en rust ervaren in je hoofd. Er komt veel beweging op gang, zowel fysiek als mentaal. En dat is wat mij betreft het meest waardevolle resultaat.
  • Na 31 dagen wordt het wel vanzelfsprekender en zit het ONT-spullen meer in je systeem. Het blijft echter een kwestie van doen en alert blijven.

Ben je op zoek naar een eenvoudige en praktische uitdaging voor jezelf om meer rust en ruimte in je dagelijks leven te krijgen? Dan raad ik je de uitdaging ONT-spullen van harte aan. Je kunt mijn ervaringen terug vinden op Facebook. Ben benieuwd naar die van jou.

Zonnige groet,

Claudy

Oud inspiratiemateriaal: mocht ook weg

Oud inspiratiemateriaal: mocht ook weg