Detox, het echte werk

Op een zondagochtend werd ik verwacht op een mooie locatie, een hoeve in Brabant. Tijdens het officieel welkom werden we getrakteerd op kruidenthee en onze eerste sap, pure zuurkool-sap. Bah, wat was dat vies zeg. Als dat de trend moest zetten vreesde ik het ergste. Maar dat bleek later toch mee te vallen. De eerste dag was heel ontspannend. Ik onderging een heerlijke massage en kon gebruik maken van massagematten en voetenbadjes. Bijna helemaal privé omdat de meesten van onze groep deelnamen aan een zweethut-sessie. De dag vloog om. Thuis ging ik aan de zelf gemaakte groentesoep en fruitsapjes. Dat was allemaal zo slecht nog niet. Ook de drinkklei; geen centje pijn, honger had ik niet. Voelde me loom en zelfs beetje nutteloos. Maar ja, opdracht is opdracht; niks doen en het allemaal maar laten gebeuren 🙂

De volgende dag was pittiger. Op dag 2 stond er een heerlijke lichaamspakking op het programma en andere ontspannende activiteiten. Ook onderging ik een korte iriscopie. Opnieuw een verhelderende kijk op mezelf. Kennelijk zeggen mijn ogen ook dat o.a. suikers en alcohol niet zo goed zijn voor mijn lijf. Ooit (heel lang geleden) is me dat ook al eens verteld bij de constatering dat ik hypoglycemie had (heb). Toen was ik een jaar lang zonder koffie, suikers en alcohol. De klachten die ik toen had namen langzaam maar zeker af. En ook nu, tijdens de detox voel ik dat mijn lijf het wel fijn vindt, geen suikers en zo. De hartkloppingen, waar ik zo vaak last van heb, bleven uit. Gelukkig! Op deze dag waren we voor het overgrote deel allemaal in dezelfde ruimte. Het was druk en rumoerig en ik kon mezelf niet afsluiten. Ik kreeg alle prikkels binnen en werd er gek van. Gelukkig was het mooi weer, dus naar buiten. Ik heb wat kunnen schrijven en ook zitten mijmeren in de zon. Ik had ook geen behoefte om met iemand te praten. Zo fijn om even helemaal offline te zijn op alle fronten 🙂

Op dag 2 onderging ik een tweede darmspoeling. Die was nodig, want het loslaten bleek nog niet helemaal te lukken…… Hierdoor kreeg ik wel meer last van mijn lijf. Maar op tijd naar bed en de volgende dag op naar de thema-opstellingen-dag.

De derde dag was de meest ongemakkelijke dag. Ik had last van een sluimerende en stekende hoofdpijn en mijn buik en/of darmen rommelden continue. Als het stil viel, hoorde je mij. Ook al was alles over het thema darmen gelegitimeerd, ik voelde me tamelijk ongemakkelijk. Het was de dag waarop er emotioneel dingen losgelaten konden worden. Best spannend. Iedereen bracht een eigen thema of vraag in en iedereen stelde zich kwetsbaar op. Prachtig om te zien hoe de opstellingen uitwerkten. Ook mijn opstelling vond ik heel verrassend. Ik had gekozen voor het thema: verantwoordelijkheid los durven laten vs meer kunnen genieten. Zo mooi, hoe twee mensen de twee verschillende Claudy’s neerzetten, ze er allebei mochten zijn en uiteindelijk tot elkaar kwamen. Ze kropen tegen elkaar aan in de warmte van de zon. Warmte en zon, daar bloei ik altijd zo van op. Mooi dat dit zo samenviel.

Met een voldaan en plezierig gevoel ging ik huiswaarts. Er gebeurde van alles in mijn lijf maar ook emotioneel. Mijn gevoel zei me dat het nog niet klaar was. Ik heb er nog een vierde dagje van sappen aan vast gekoppeld en ben pas ’s avonds heel voorzichtig wat gaan eten. Ik vond het zonde om weer te gaan eten op een of andere manier. Maar ja, je hele leven op sapjes, kruidenthee en water teren lijkt me toch ook geen avontuur.

Claudy