Vroeger

“Vroeger was alles beter”. Zodra er sprake is van ingrijpende veranderingen om ons heen, is dit een veel gehoorde kreet. Die veranderingen kunnen ons angstig en onzeker maken. Vooral als we het idee hebben dat ze weinig goeds zullen brengen. Elke verandering in onze maatschappij wordt door de ene groep hartelijk onthaald terwijl een andere groep zich er grote zorgen om maakt. Op zo’n moment wordt het verlangen naar vroeger, welke tijd dat ook mag zijn, groot. Een verlangen naar veiligheid, vriendelijkheid en duidelijkheid.

Wat mij betreft was vroeger alles zeker niet beter maar wel een stuk eenvoudiger. Zo was de rolverdeling in een gezin duidelijk, hoorde je bij een groep met dezelfde politieke of godsdienstige achtergrond, werkte je vijf of zes lange dagen en had je op zondag een rustdag. Niet een twee drie iets waarnaar we nu terug willen. Daarentegen is de huidige tijd een stuk complexer en voller. Ouders delen de zorg voor kinderen en het huishouden want ook vrouwen werken veelal. We gaan niet langer massaal naar de kerk, werken op flexibele tijden en ook nog eens op verschillende plekken en de zondag is bij uitstek geschikt om leuke dingen te ondernemen. Nogal een verschil met niet eens zo heel lang geleden.

Wat in mijn ogen wel wenselijk is, is dat we vanuit de eenvoud van vroeger naar de huidige (stress)volle tijd durven kijken en daarmee ons voordeel doen. Natuurlijk, alles verandert. Continu en in een steeds rapper tempo. Dat  brengt ons goede dingen, maar er zijn ook minder leuke gevolgen. Het is aan jou hoe je met al die -stressvolle- veranderingen omgaat. Als je puur vanuit jezelf handelt en keuzes durft te maken, blijf je dichtbij jezelf en heb je daar het meeste profijt van. De vraag is alleen, hoe sterk sta je dan in je schoenen? Want de verleiding ligt voortdurend op de loer. Wil je iets afmaken, krijg je ineens een uitnodiging om te gamen, een chatverzoek of iemand vraagt of je meegaat naar de film. Nee zeggen is dan heel, heel moeilijk. Onze keuzevrijheid is een groot goed. Maar keuzes maken wordt steeds lastiger. Er is namelijk altijd wel iets leukers of beters te doen. Daarbij heb je niet de keuze uit twee maar uit veel meer.

We hebben vooral last van; veel!

veel

In ons hoofd wordt het dan alsmaar voller met onafgemaakte zaken, gewetensvolle gedachten die blijven knagen, schuldgevoelens naar jezelf en anderen toe omdat je iets niet gedaan hebt (of juist wel) en het denken aan alle dingen die nog moeten. En dan is er ook nog een boordevolle omgeving, thuis en op je werk. We willen steeds groter wonen, zelfs alleen, waardoor er ook veel ruimte is voor spullen. Geprint en digitaal is er een overkill aan informatie om nog maar te zwijgen over ontplofte inboxen en groepsapps. Voor je het weet beland je in een enorme wanorde waarin je verzuipt. Als er ook nog eens sprake is van een ingrijpende levensgebeurtenis, is de chaos compleet. Dan is het heel lastig om orde op zaken te stellen en weer grip te krijgen op het leven van alledag.

Gelukkig is dat niet zo moeilijk als het nu doet vermoeden. Want orde op zaken stellen begint fysiek en digitaal met opruimen. Sorteren, structuur aanbrengen en vooral: veel weg doen. Door heel ‘simpel’ keuzes te maken. Door drukte en andere redenen verzuimen we dit keer op keer te doen. En dat is zo jammer! Al doe je het maar een paar keer per jaar, het resultaat mag er zijn.

Daarom pleit ik elk jaar voor de terugkeer van de grote schoonmaak! Vroeger werd die steevast aan het begin van de lente gedaan. Hele huisraden werden tijdelijk naar buiten gesjouwd om de boel eens flink te poetsen en op te frissen. Daarna gingen alleen de spullen terug die nog goed waren en daadwerkelijk gebruikt werden. Het huis was dus niet alleen fysiek schoon en rook het er heerlijk fris, de mensen kregen letterlijk het gevoel van een nieuw en lentefris begin. Ze voelden zich voldaan, lichter en opgeruimd en gingen vol energie volop aan het werk.

Die dubbele uitwerking van opruimen, schoonmaken en orde op zaken stellen gun ik iedereen van harte! Want zo ben je fysiek en mentaal beter bestand tegen de stress die de huidige tijd met zich meebrengt.

Dus: ga aan de slag, in huis of op je werkplek. Zelf of met hulp van mensen in je omgeving of een professional organizer. Ruim er tijd voor in om echt orde op zaken te stellen. Je schept als vanzelf orde in je chaos en ervaart een helder, fris en opgeruimd (‘leeg’)hoofd. Je krijgt er meer energie van en kunt vol goede moed de lente tegemoet en straks genieten van de zomer.

Een heerlijk voorjaar toegewenst!

tulpen

Zonnige groet,

Claudy

PS mocht je me niet kunnen bereiken dan ben ik zelf druk in de weer met vuilniszakken, poetsdoekjes en groene zeep 😊

 

 

 

 

Ook ik ga ONT-spullen

Niks menselijks is een professional organizer vreemd. Help! Ook mijn huis slibt, zonder dat ik het echt in de gaten heb, stukje bij beetje dicht. Dat merk ik vooral omdat ik moeder ben van een dochter van elf jaar. Een kind groeit en ontwikkelt zich. Daarmee groeit het letterlijk en figuurlijk uit kleding en uit speelgoed. Zo richting het einde van het schooljaar wordt dit extra zichtbaar. Zelf heb ik altijd de neiging om voor de zomervakantie en voor Kerstmis de boel op te schonen. Gewoon ruimte maken door spullen te sorteren, weg te doen of juist op te bergen. Telkens weer best een kluif die je niet zomaar even in een uurtje tussendoor doet. Ook hiervoor geldt, tijd en ruimte vrij maken en indien nodig hulp inroepen.

Om mijn opruimkriebels extra kracht bij te zetten heb ik besloten om eind juni een garage-sale te organiseren. Er zijn te veel spullen nog zo goed als nieuw. Voor een klein bedrag zijn andere mensen vast weer blij met leuke snuisterijen, een vaas, boek of mooie en goede winterjas.

Net als jij, maak ik ook elke keer weer het voornemen om het niet zo ver te laten komen. Om eerder spullen weg te doen. Niet in de verleiding van het verplaatsen van spullen te komen. Niet twee, maar drie keer na te denken voordat ik iets aanschaf. En ook tussendoor gebruik te maken van Marktplaats en zo nu en dan spullen naar goede doelen te brengen. En dan nog……. wat een spullen! En wat een plek nemen ze in. Eigenlijk wil ik dat helemaal niet. Dit roept om de nieuwe hype; ont-spullen!

Ja, spullen zijn handig, nuttig, fraai of waardevol. Maar ze nemen ruimte in, staan in de weg, vragen aandacht en verzorging. Dat blijft een eeuwige tweestrijd. En als je daar niks meedoet kan het niet anders dan dat je kasten, lades, hoeken, zolder, kelder, garage of schuur gaan uitpuilen. Ook dat klinkt niet aanlokkelijk dus ga ik toch maar in de actie modus. Een aantal spullen zoals tekeningen, bijzondere briefjes en foto’s gaan in de PSvergeetmeniet bewaardoos. De inhoud van de zolder mag gehalveerd worden en het speelgoed en de kledingkasten kritisch gesorteerd. Dat zal een fraaie marktkraam opleveren voor mensen die de spullen juist heel goed kunnen gebruiken.

En zo ga ik dan opgeruimd de zomervakantie tegemoet 🙂

Succes met ONT-spullen. Ben benieuwd naar jouw ervaringen.

Claudy

Opruiming bij PS